Vlegel

Een jonge filmer in het plantsoen gaat, zodra hij iemand met een hond ziet, daarop af. Dit keer is het een dure dame. De filmer aait de hond, vraagt hoe hij heet, of Bruno wel eens blaft, hoe dat bij een labrador klinkt en of zijn vrouwtje dat voor de camera wil voordoen, want dat hij een film over honden maakt.

Hij krijgt haar zo gek dat ze tien minuten gromt, jankt, opzit, over het gazon kruipt en zelfs haar poot optilt. Beduusd klopt ze ten slotte de grassprieten van haar jas, merkt dan de gniffelende omstanders op en zoekt gegeneerd de filmer die al op weg is naar een volgend slachtoffer.

Bijdrage van lezers zijn welkom via een formulier op www.nrc.nl/ik