Geen boksende Heintje Davids

Don Diego Poeder (32) keerde zaterdag na vier jaar terug in de boksring, en kondigde na het schijngevecht meteen zijn ,,laatste afscheid'' aan.

Zijn soulmate was verbijsterd. Speciaal ingevlogen vanuit de Verenigde Staten en wat hoort Raymond Joval zijn vriend-voor-het-leven tot zijn stomme verbazing zeggen in de ring? ,,Ik laat het hierbij, bedankt voor jullie komst.'' En: ,,Vergeet de donatie niet voor het goede doel, daar links bij de uitgang.''

Heeft Raymond `Hallelujah' Joval daar tien uur voor in het vliegtuig gezeten? Voor een schertsvertoning bovendien, die amper honderd seconden in beslag neemt omdat de opponent (Petr Horacek) van zijn boezemvriend zich ontpopt als het prototype van `een opgewarmd lijk'? Ja, beseft Joval. Maar boos? Nee, dat is de Amsterdamse profbokser niet. ,,Dit is Don, weet je. Die gaat altijd zijn eigen gang.''

Wat heet: wie meent dat `de rentree' van Don Diego Rivelino Alfredo Poeder (32) een herstart van diens professionale bokscarrière betekent, komt zaterdagavond bedrogen uit in het Rotterdamse Topsportcentrum. Het stralende middelpunt doet slechts wat hem voor ogen stond, toen hij twee maanden geleden zijn `comeback' wereldkundig maakte: zich nog één keer in alle ernst overgeven aan het beulswerk tussen de touwen. Om zo voor eens en voor altijd de bittere gedachten uit te wissen aan het onbevredigende slot ruim vijf jaar geleden met twee nederlagen van zijn imposante loopbaan.

In die opzet slaagt hij, en dus is zijn missie volbracht, betoogt Poeder na afloop in de kleedkamer. Anti-climax of niet, de innemende reus ,,kan niet anders dan tevreden zijn''. Vier jaar geleden figureerde hij, ooit gevreesd om zijn verwoestende stootkracht (Poeder Power!), in een demonstratiepartij bij de Bep van Klaveren Memorial. Poeder waande zich ,,een zanger die afscheid neemt als playback-artiest''. Zó kon en zo wilde hij geen stap terug doen.

Niemand die zaterdag vreemd moet opkijken. Had de herintreder het zelf al niet gezegd, toen hij zijn `rentree' toelichtte? Het optreden kon zowel een begin- als een eindpunt zijn. Alles hing af van zijn lichaam en minstens zo belangrijk zijn gevoel. Beide fluisterden hem de voorbije weken in wat de mastodont zelf zaterdagavond hardop uitspreekt, grijnzend en wel: ,,Dit is mijn laatste afscheid.'' Op Teletekst verschijnt rond de klok van elf een lachwekkend en paradoxaal nieuwsregeltje: `Poeder neemt afscheid bij rentree'. Maar weinig topsporters die de olijke kleerkast dát kunnen nazeggen.

Mentaal kan hij het slopende gevecht tussen de touwen nog wel aan, beweert Poeder op zelfverzekerde toon. ,,Dat heb ik vanavond wel bewezen.'' Maar waarom zou hij, nu het lichaam (knie en rug) de afgelopen maanden steeds vaker in opstand was gekomen en hij noodgedwongen pijnstillers had moeten slikken? ,,Als ik nou 28 was geweest, dan had ik de strijd met de pijn nog wel willen aangaan. Maar ik ben 32, jongens, dus ik vind het wel prima zo.''

Nee, de voormalige wereldkampioen in het cruisergewicht (tot 86,183 kilo) gaat zich weer bezighouden met de zaken des levens die hem daadwerkelijk in vuur en vlam zetten: zijn nieuwe vriendin én schrijven. Hij zal incidenteel nog wel eens in de boksring te vinden zijn, maar: ,,Als trainer of als sparringpartner, niet meer om me zelf voor te bereiden op een gevecht.'' Don Diego Rivelino Alfredo Poeder is geen Heintje Davids.

Joval betreurt het definitieve vaarwel van zijn kameraad, met wie hij jarenlang in Amerika vertoefde onder de bezielende leiding van de inmiddels verguisde roerganger Regilio Tuur. ,,Don had nog leuke dingen kunnen doen in het zwaargewicht, dat weet ik zeker. Maar als de motivatie ontbreekt, dan houdt het op. Een bokser moet met z'n hele ziel en zaligheid de ring in, anders neemt hij onverantwoorde risico's.''

Die zijn niet aan Poeder besteed. Een onbezonnen avonturier is hij nooit geweest. Hoewel: ditmaal had hij stiekem toch met vuur gespeeld, nadat hij onlangs zijn rechterknie had verdraaid tijdens een spinn-training in de sportschool in Kralingen, waar hij op de loonlijst staat. Alsnog afzeggen? Het was niet in hem opgekomen. ,,Maar ik ben nu best wel opgelucht dat die knie het heeft gehouden.''

En de rest van zijn lichaam, want Poeder was vooraf toch enigszins bevreesd voor zijn tegenstander, Petr Horacek uit Tsjechië. ,,Die gozer weegt 118 kilo, weet je, en dat hoorde ik pas vlak voor de partij. Hij mag dan niet zoveel kunnen, maar één rake stoot en het is gebeurd.'' Zijn eigen weegschaal gaf afgelopen week `slechts' 95 kilo aan. Wat doet een vuistvechter in zo'n geval? Poeder, grijnzend: ,,Vreten.'' Met succes. Zaterdagochtend bij de weging blijkt hij 102 kilo schoon aan de haak.

Het is ruim voldoende om zich Horacek van het lijf te houden, want de beul uit Praag oogt vervaarlijker dan hij in werkelijkheid is. Al na dertig seconden zoekt hij de grond op. Dat toneelstukje voert de B-acteur kort daarop nog tweemaal op, waarna de scheidsrechter na één minuut en 35 seconden een einde aan het schijngevecht maakt, en Poeder van de gelegenheid gebruik maakt het publiek op te roepen de collectantenbus van de medewerkers van een charitatieve instelling (Pallieter) niet voorbij te lopen.