Bestaansrecht mannen Acht

De mannen Acht heeft tijdens wereldbekerwedstrijden in Poznan zijn bestaansrecht bewezen. Het prestigieuze project, dat pas vorig jaar oktober gestalte kreeg, werd in de Poolse stad gevierd. In de finale eindigde de Acht slechts 0,03 seconde achter nummer drie Frankrijk. De zege ging verrassend naar de Roemenen, die Duitsland voor bleven.

,,Dit voelt als een bevrijding'', sprak slagman Michiel Bartman na afloop. ,,Het was spannend. Niemand wist wat we hier in dit internationale veld konden laten zien. Nou, ik denk dat we hier bewezen hebben dat we niet voor Jan Doedel aan het varen zijn.''

Het keurkorps van bondscoach Mark Emke moet zich in juni nog wel plaatsen voor de Olympische Spelen. Tijdens het olympisch kwalificatietoernooi in Luzern zijn er twee startbewijzen te vergeven. Naast Nederland zijn Roemenië en Kroatië de voornaamste kandidaten. ,,Normaal gesproken hebben Roemenië en Nederland de beste kansen zich te kwalificeren'', meende Bartman.

De roeier van Nereus, die op 19 mei zijn 37ste verjaardag hoopt te vieren, was opgelucht, maar plaatste ook kritische kanttekeningen bij de eerste internationale krachtmeting van de `nieuwe' mannen Acht. ,,In de finale zijn we te gretig begonnen, waardoor we niet als collectief roeiden'', zei hij. ,,Toen we na een kilometer veel energie hadden verbruikt, gingen we automatisch niet meer als individu roeien. Er ontstond meer rust in de boot en de halen werden veel effectiever. Je zag meteen dat we als een tierelier de achterstand op die Fransen goedmaakten.''

Op dat moment waren Roemenië en Duitsland al buiten het bereik van het Nederlandse achttal. Bartman en consorten plaatsten nog een ferme eindsprint, maar kwamen uiteindelijk 0,03 seconde te kort voor de bronzen medaille. ,,Dat is jammer'', zei coach Emke. ,,Maar dit houdt je wel scherp.''

De prima optredens in de herkansing en finale maakten in elk geval duidelijk dat de mannen Acht olympische toekomst heeft. Na de matige prestatie in de series (derde, ver achter Duitsland en Frankrijk) was daarover enige twijfel ontstaan.

Nederland beschikte ruim twee jaar niet over deelnemers in het koningsnummer. Na de Spelen van Sydney meende de roeibond dat er te weinig sterke roeiers beschikbaar waren om een sterke Acht te formeren. Er kwam in 2003 een `Groninger Acht' op het water die tijdens WB-wedstrijden in Luzern verrassend presteerde met de vierde plaats. De WK liep voor die equipe echter uit op een sof. Omdat ook vele andere ploegen teleurstellend presteerden, werden er bondsprojecten gestart om toch voldoende boten in Athene te krijgen. Eén ploeg was de mannen Acht, die afgelopen winter pas echt begon te trainen.

Aangezien het achttal weinig tijd had om zich voor te bereiden op de eerste serieuze test, was het te bezien of het klikte in de equipe. De eerste tekenen zijn gunstig. ,,De Acht hoort in de olympische finale. Al moeten we nog meer als een collectief roeien'', zei Bartman, die beseft dat wereldkampioen Canada en nummer twee Verenigde Staten niet aanwezig waren in Polen.

Een hecht collectief is de dubbeltwee lichtgewicht in elk geval. Marit van Eupen en Kirsten van der Kolk roeiden op de Malta Regatta-baan een uitstekende finale waarin ze als tweede eindigden, achter de Duitse vrouwen Daniela Reimer en Claudia Blasberg. Het betekende de enige medaille voor Nederland in Poznan. ,,Ik ben in tijden niet zo blij geweest'', jubelde Van der Kolk. ,,Ik voel me zo trots.'' Haar ploeggenote Van Eupen was net zo euforisch. ,,Al hebben we dit resultaat meer op karakter dan techniek behaald.''

De omstandigheden in de eindstrijd waren lastig. Door windvlagen ontstonden er flinke schuimkoppen op het Poolse water. ,,We konden niet zo overweg met die golven'', merkten de Oranje-vrouwen. ,,Daar moeten we zeker heel goed op oefenen, want in Athene krijgen we misschien met dezelfde omstandigheden te maken.''