`We leven zuiniger dan nodig is'

Hoe bereiden mensen zich voor op hun oude dag? Vandaag Kobie en Jan Koorengevel-Van Eek, die al 45 jaar sober leven. ,,Het leven met de kinderen bestond uit sirooplimonade, zelf koekjes bakken en kleding ruilen met mijn zus.''

,,Zuinig leven is me met de paplepel ingegoten. Mijn oma zei altijd: `Als je iets niet nodig hebt, is elke cent die je betaalt te veel.' Met die levenshouding zijn we rijk geworden. Relatief rijk, want over ons vermogen hoeven we geen belasting in box 3 te betalen. Per maand krijgen we 2.437 euro aan pensioen en AOW. We hebben vorig jaar alles gedaan en gekocht wat we wilden, maar desondanks 2.000 euro overgehouden door onze leefstijl.

,,We hebben altijd sober geleefd. Toen we in 1959 trouwden, had mijn man een matig betaald baantje als `schrijver' op het stadhuis in Rotterdam, de laagste ambtenarenfunctie die er was. Ik was diëtiste in een ziekenhuis en gaf les op een huishoudschool. Samen hadden we een redelijk inkomen, dat nog iets steeg toen ik lerares koken en voedingsleer werd. Toen er een baby kwam, ben ik gestopt met werken en moesten we rondkomen van één salaris, maar ook dat ging goed. We hadden een heel goedkoop huurhuis in de Afrikaanderbuurt in Rotterdam-Zuid, een wijk die toen al aan het verpauperen was. We hadden geen auto, ik maakte alle kleren zelf en haalde groenten op de markt.

,,Na vijf jaar hadden we zoveel gespaard dat we de keuze hadden: een huis kopen of een auto. Het werd een huis in Waddinxveen, het huis waar we nu nog steeds wonen. Daarna moesten we elk dubbeltje omkeren. Ik had 23,50 gulden huishoudgeld per week. In mijn huishoudboekje stond een kolom `dat was niet nodig geweest': een te duur verjaardagscadeautje, zomaar een ijsje bij de ijscoman. Een televisie vonden we niet nodig. We hadden wel een toestel, maar eentje zonder beeldbuis. Hoefden we geen kijk- en luistergeld te betalen. Maar zo konden de kinderen tenminste wel naar de Fabeltjeskrant en Paulus de Boskabouter luisteren, zodat ze op school mee konden praten.

,,Het leven met de kinderen bestond uit thee en sirooplimonade, zelf koekjes bakken en kinderkleding ruilen met mijn zus. Onze twee zoons vonden dat best, maar mijn dochter wilde liever koopkleding. Dan gaven we haar bijvoorbeeld een broek met Sinterklaas. Later kreeg ze kleedgeld en kon ze kiezen: òf stof kopen waarvan ik kleding maakte òf kleding in een winkel kopen. Dan kon ze zelf zien dat dat financieel flink scheelt.

,,We hebben in de jaren tachtig de rijlessen van de kinderen betaald en hun alledrie een tweedehands auto gegeven. Op voorwaarde dat wij hen als taxi konden gebruiken, want we hadden allebei geen rijbewijs. Dat veranderde toen ik eind jaren tachtig een opleiding ging doen tot reportagefotograaf. Toen was het vreselijk lastig dat ik geen auto kon rijden. In 1990 heb ik mijn rijbewijs gehaald. Eerst hebben we een tweedehands auto gekocht, maar daar kreeg ik tijdens een reis naar Portugal ernstige rugklachten door. Toen hebben we van mijn inkomsten een nieuwe Renault Scenic gekocht. Die is nu drie jaar oud en die gaan we helemaal oprijden.

,,We zijn altijd zuinig blijven leven, ook toen mijn man een veel beter betaalde baan kreeg op het ministerie van Onderwijs en Wetenschappen. Vorig jaar hebben we ongeveer 70 euro aan kleding uitgegeven, exclusief schoenen: 37,50 euro voor een jack voor mijn man en een paar tientjes aan stof voor kleding voor mezelf. En zeg nou zelf, zie ik er gek uit? Aan benzine hebben we 374 euro uitgegeven en aan huis en tuin 800 euro. Dat viel hoog uit doordat we een lamp kochten van 600 euro. Dat was een opwelling, eigenlijk vond ik hem te duur, dus ik heb mijn duim maar op het prijskaartje gehouden. Aan goede doelen, waaronder de kerk, hebben we ongeveer 800 euro gegeven. De grootste uitgavenpost was vakantie, 3.386 euro. Niet weinig, nee, maar daar zijn we dan wel acht keer van weg geweest: met de auto naar Portugal, waar onze dochter woont, een lastminute reisje naar Duitsland, twee keer kamperen in Ootmarsum, een midweek met mijn zus en zwager in een huisje, een vliegreis naar Portugal en nog twee weekendjes weg.

,,Aan planning hebben we eigenlijk nooit gedaan. We leven gewoon zuiniger dan nodig is. Maar we zien het niet als hobby. Want ons inkomen ligt toch beneden modaal. Ik vind het eerlijk gezegd belachelijk dat je belasting moet betalen over je spaargeld als je zuinig leeft en op die manier geld over houdt. Dus telkens als we de grens van box 3 naderen, schenken we geld aan de kinderen.

,,Zorgen over onze oude dag hebben we gelukkig nooit gehad. Omdat mijn man ambtenaar was, hadden we een weduwen- en wezenpensioen gekregen als hij voortijdig was overleden. Hij verdiende dan wel 30 procent minder dan mensen in het bedrijfsleven, maar zorgen hadden we niet.''

Dit is deel 4 in een serie over financiële planning voor de oude dag. De redactie zoekt een freelancer zonder pensioenopbouw die over de financiële planning van zijn/haar oude dag wil praten.