Verlichtingsfilosoof gaat niet zo ver als Offermans stelt 2

De visie van Cyrille Offermans ten aanzien van de Verlichting is beperkt en leidt tot een denkfout. Uit de stellingen: de Verlichting is progressief is identiek met links (hetgeen nog valt te bezien) wordt de conclusie `de Verlichting is links' getrokken.

De Verlichting is toevallig links, omdat zij ingaat tegen de toen gevestigde rechtse macht, bijvoorbeeld de verstrengeling van kerk en staat. Er moet een onderscheid gemaakt worden tussen de Verlichting als historisch fenomeen in de context van die tijd en `verlicht denken' in het huidige tijdsgewricht. De annexatie van de Verlichting door links (zoals Offermans wil) is net zo min terecht als de door hem verguisde aanspraak door rechts.

Belangrijker dan de linkse of rechtse visie van de Verlichting is het (door de Verlichting) aan de kaak stellen van (indertijd) gevoelige onderwerpen. En dit laatste is wel wat (nieuw) rechts nu doet, en als eerste heeft gedaan.

De Verlichtingsdenkers bepleitten religieus pluralisme, cultuurrelativisme, milde regeringsvormen, veranderingen door goede opvoeding, strenge wetgeving en straffen helpen niet (aldus Offermans). Bush streeft naar scheiding van kerk en staat in Afghanistan, Irak. Bush is dus links?

Nieuw rechts zegt niet (zoals in het artikel wordt gesuggereerd) dat we het christendom moeten exporteren, maar bij de fundamentalistische islam kunnen vragen worden gesteld `wie intimideert wie' en `wat te doen als gedoogbeleid niet helpt en opvoeding door de ouders niet tot positieve resultaten leidt'.

Kortom, Offermans houdt een genuanceerd verhaal, maar blijft steken waar de aanpak van de problemen moet beginnen.

Langetermijndenken en discussies over de toekomst van Nederland moeten los staan van de bestaande links-rechts ideeën. Anders blijft de kern van de problemen onbesproken.