Moskee 2

De keuze tussen heimwee- of poldermoskee is een schijnbare tegenstelling en miskent de mogelijkheid een nieuw typologisch gebouw te ontwikkelen met een eigen specifieke architectonische expressie. Ondanks de verschillen in architectonische taal zijn er gelijkenissen in het ontwerp voor de Rotterdamse Essalam-moskee van het architectenduo Molenaar & Van Winden en het alternatief van het studenten duo Ergün Erkoçu & Abdo Hammiche. De ontwerpers van beide plannen zijn allebei hun eigen culturele bagage kwijtgeraakt!

Van de nationale architecten in de voormalige koloniën en het Midden-Oosten zou je kunnen verwachten dat zij zich, na de bevrijding van de westerse overheersing, gestort zouden hebben in een orgie van eigen culturele identiteit. Niets is minder waar getuige de architectuur van veel gebouwen in de grote metropolen van de derdewereldlanden. Uitzondering hierop vormen vooral de moskeeën. Ten tijde van de koloniale overheersing lieten de machthebbers de bouw van moskeeën toe onder het motto `een goed gelovige is geen onruststoker'. Nu ook aan dit laatste ernstig wordt getwijfeld concentreert de discussie zich in Nederland op het moskee-ontwerp te beginnen in Rotterdam! Op zich biedt een zoektocht naar een andere architectonische expressie van in Nederland nieuw te bouwen moskeeën interessante perspectieven. Zowel voor de discussie over integratie van vreemde culturen als ook met betrekking tot de relatief lage waardering van de bevolking voor moderne architectuur uit eigen westerse cultuur. De gedachte dat daar waar culturen samenkomen de som der delen een meerwaarde kan opleveren dient betrokken te worden in de discussie over het ontwerpen van nieuwe moskeegebouwen in Nederland.

    • Architect Bna Hilversum
    • Ir. Ernst Kasanmoentalib