Met symptoombestrijding los je drugsprobleem niet op

,,Door coffeeshops te gedogen, maar de teelt en de aanvoer van softdrugs niet te regelen is in Nederland een enorme criminele markt ontstaan'', is de openingszin van het artikel `Criminele markt door beleid met softdrugs' op de voorpagina van de krant van 1 mei.

Dit is een drogreden die een effectieve discussie over de relatie tussen drugs en criminaliteit verstoort. Een enorme criminele markt ontstaat namelijk niet door een deel van een zwarte markt wel, en een ander deel niet te reguleren. Dit soort markten reageert op andere, en meer belangrijke factoren, zoals de volgende.

Op geheel vrijwillige basis financieren honderdduizenden Nederlanders jaarlijks de criminele drugskartels. Dat loopt waarschijnlijk in de honderden miljoenen euro. Deze financiers zijn de gebruikers van softdrugs, xtc, cocaïne, heroïne, en al die andere rotzooi. De clientèle van deze onderwereld komt uit alle lagen van de bevolking: slikkende, spuitende, snuivende, rokende politici, spraakmakers uit de grachtengordel, rechters, officieren van justitie, advocaten, politieagenten, douaniers, andere soorten ambtenaren, zakenlieden, werknemers in loondienst, huismoeders, schoolgaande jeugd, en veel meer.

Misdaadsyndicaten worden beschouwd als een gevaar voor de samenleving. Maar de financiering van organisaties die de drugsmarkten beheersen, lijkt niet gezien te worden als een maatschappelijk probleem. Misschien is dat niet vreemd, wellicht is dat pas echt gedogen.

Nederland moet toch eens onder ogen gaan zien waar de schoen wringt. Zoals de hoerenloper de kern van het probleem van de prostitutie vormt, is de afnemer van misdaadsyndicaten de kern van het wijdverbreide drugsprobleem in ons land. Wat is de oplossing? Natuurlijk niet symptoombestrijding via het reguleren van een deel van een criminele markt. De meeste van die slikkende, spuitende, snuivende, rokende sukkels liggen echt niet wakker van de ravage die ze in de samenleving aanrichten. Daarop passen maar twee antwoorden. Ten eerste, geef alle drugsmarkten vrij. Ten tweede, maak de prijzen, en daarmee die markten, kapot. Dus, overspoel ze met de favoriete roesmiddelen.

En misschien, heel misschien, valt dan de spanning van de verboden en de stiekemheid weg en verlaten de sukkels de drugsmarkten.