Het geheim van de elandneus

Een rare snuiter, de eland (`Alces alces'). Geen van de andere grote herten heeft zo'n uit zijn krachten gegroeid reukorgaan. De elandneus bestaat uit een zachte gespierde snuit met een beweeglijke bovenlip die in ontspannen toestand over de mond hangt. Het `Journal of Zoology' (april) wijdt 21 pagina's aan de anatomie ervan. De vraag waarom de evolutie de eland zo'n kokkerd heeft geschonken, wordt daarin ten dele beantwoord. De wijd uiteenstaande en zijwaarts gerichte neusgaten suggereren dat het dier de richting van een geur kan bepalen. De uitgebreide musculatuur en het vergrote neuskraakbeen maken daarentegen aannemelijk dat het orgaan zo is gevormd om de neusgaten te kunnen sluiten bij het foerageren onder water.