Bobby Charles:

Volgend jaar zal Bobby Charles de vijftigste verjaardag vieren van de eerste plaat die hij opnam. `See You Later, Alligator' werd – typerend voor Charles' carrière – pas een jaar later een hit voor een ander: Bill Haley. Dat Charles nog altijd muziek maakt, is al verrassend, maar dat hij op z'n zesenzestigste nog een bij vlagen zó goede dubbel-cd weet af te leveren is een klein wonder.

Hij heeft een beperkt stembereik en zingt met ontwapenende jongensachtigheid. Dat hij en zijn muziek uit Louisiana stammen, wordt bijna tastbaar door die broeierige swing die nooit haast heeft maar toch steeds op tijd is. `Ambushin Bastard' is zo'n nummer dat opeens duidelijk maakt waar Clapton zijn inspiratie haalt, maar hier klinkt het warm en organisch en bij Slowhand voornamelijk gelikt. Die speelt hier overigens niet mee, in tegenstelling tot Sonny Landreth, Willie Nelson en Neil Young. Van de 34 nummers zijn er echter slechts een dozijn echt prachtig; met een brander zou je er een prachtige cd van kunnen maken die hier met 5 ballen beloond zou worden.

Last Train to Memphis

***

(Proper Records PRPCD016)