Boris is goed genoeg

Je zou haast denken dat Boris de zaak heeft geflest. De 23-jarige zanger uit Venlo, die zaterdagavond de finale won van de immens populaire talentenjacht Idols, werd deze week in de media achtervolgd met verhalen uit zijn verleden. Ze komen erop neer dat hij al heel wat eerdere pogingen heeft gedaan om de sterstatus te bereiken die hem nu – ten overstaan van 3,4 miljoen kijkers – ten deel is gevallen. Hij is geen debutant zoals de Idols-finalisten Jim en Jamai dat vorig jaar waren; hij heeft jarenlang alles op alles gezet om te bereiken wat hij nu heeft bereikt. En alle verhalen die daarover de afgelopen dagen naar buiten kwamen, hadden dezelfde ondertoon: Boris is ontmaskerd.

Het weekblad Nieuwe Revu ging deze week voorop. Het verscheen zelfs een dag eerder dan normaal om zoveel mogelijk munt te slaan uit de onthullingen over ,,het verborgen leven van Boris''. Een 43-jarige gitarist, die samen met het ambitieuze zangertje het duo Sofuja (soul, funk, jazz) vormde, verkocht tien proefopnamen die prompt door het blad op een cd werden gezet. Met als gevolg dat de zorgvuldig uitgestippelde marketingstrategie van de Idols-organisatie danig is doorkruist: de eerste cd van Boris Titulaer verschijnt niet pas volgende week via de reguliere platenhandel, maar is nu al te koop als bijlage van Nieuwe Revu.

Twee feiten uit Boris' verleden trokken de meeste aandacht. Twee jaar geleden zette Jerney Kaagman, als directeur van de stichting Conamus, een nummer van Sofuja op een cd met popmuziek van Nederlandse makelij. Het huidige jurylid van Idols koos die opname uit een groot aantal inzendingen. De cd kwam niet in de handel, maar was bestemd voor de internationale muziekindustrie. Elk jaar verspreidt Conamus, het promotiebureau voor Nederlandse muziek, zo'n cd. En vorig jaar deed Boris al – zonder succes – mee in de nationale voorrondes voor het Eurovisie Songfestival, die mede door Conamus worden georganiseerd.

Maar de enige conclusie die daaruit te trekken valt, is dat Boris dus al twee keer eerder door vaklieden goed genoeg werd bevonden om een gooi naar de roem te doen. Bovendien was het uiteindelijk niet de Idols-jury die over zijn zege besliste, maar het sms'ende publiek.

Wat er deze week niettemin bleef hangen, was de geur van bedrog. De vraag is echter wie dat dan zou hebben gepleegd. Boris? Nee, hij heeft zich alleen maar geconformeerd aan de Idols-formule, want dat is blijkbaar de enige manier waarop tegenwoordig nog een popcarrière kan worden gelanceerd. Hij heeft zich een nieuwe coiffure laten aanmeten, hij zong de nummers die hem werden voorgelegd, en hij keek met dromerige ogen in de camera om zoveel mogelijk meisjesharten te beroeren. Maar nergens in de reglementen staat dat de deelnemers volstrekte beginnelingen moeten zijn. Idols zoekt onbekend talent, punt uit – en een onbekend talent was hij.

Hooguit valt de televisiemakers te verwijten dat ze, in al die uren zendtijd, nooit waarheidsgetrouw hebben verteld wat Boris allemaal al achter de rug had. Het publiek moest en zou de indruk krijgen, dat hij een ingénu was. Hij moest vertederen. En dat heeft hij heel gehoorzaam gedaan. Maar als er al sprake is van bedrog, dan is RTL4 de dader.