Moslimgemeenschap 3

Bij het artikel van Mohammed Benzakour was mijn eerste reactie vergelijkbaar met het opzetten van mijn haren: waarom geen afkeurend geluid van moslimzijde? Een hond reageert zo bij onzekerheid en angst. Geen beste reactie dus; voor een mens.

Helemaal geen beste reactie, omdat ik het al lezende steeds meer met Benzakour eens bleek te zijn! Over zijn analyse van de manier waarop het `westen' optreedt, is nauwelijks discussie mogelijk, het is gewoon juist! Ik blijf zitten met mijn primaire reflex; zonder ontvankelijk contact komen we nergens. Daar zit misschien een verschil bij de aanpak van dit dilemma waarin we ons gemanoeuvreerd hebben. Benzakour stelt, bij nader inzien gerechtvaardigd, dat ten onrechte exclusief van moslimzijde een afkeurend geluid wordt verwacht. Het lijkt dan ook van groot belang dat niet alleen moslims, maar ook mensen met een Nederlandse achtergrond zich geen vijandbeeld laten opdringen, maar duidelijk maken dat deze generaliserende aanpak niet mag doorgaan. In Nederland is het voor protestanten, katholieken, joden, humanisten en moslims mogelijk gebleken op een respectvolle manier samen te leven. Na Fortuyn en 11 september is een angstige, belerende beleidslijn ingezet. De onderlinge verhoudingen komen hierdoor onder druk te staan. Gezamenlijk overleg, zoals onder anderen door Cohen voorgesteld, lijkt noodzakelijk. Ten slotte: een overheidsbeleid met een eigen, genuanceerde visie zou niet te versmaden zijn.