Kyriakides/ Moor

Hoekige gitaarakkoorden vormen al meer dan twee decennia het fundament van Neerlands postpunkmonument The Ex. Maar de verantwoordelijke snarenplukkers opereren de laatste jaren ook steeds meer buiten groepsverband en dat levert minstens zo prikkelende resultaten op.

Terrie Ex ging op duettenpad met onder andere slagwerker Han Bennink en saxofonist Ab Baars. En ook Andy Moor ontdekte de mogelijkheden van de één-op-één-interactie, maar dan vooral met knoppendraaiende sparringpartners als Cor Fuhler en Colin McLean. Zijn meest recente samenwerking met electronicaman Yannis Kyriakides leverde wellicht zijn beste werk tot nu toe op.

In de vijftien improvisatiestukken van Red v Green rolt de Griekse Cyprioot een ritmisch tapijt uit van gruizige kraakjes, piepjes, sisklanken en oplaaiende bromtonen. Moor duikelt daar overheen met een impressionistisch klankenarsenaal dat op de rand van vervreemding zit maar altijd iets te vertellen heeft. Improvisatie verzandt hier niet in een stuurloze decibellenproductie met een paar gelukstreffers, maar zorgvuldig opgebouwde soundscapes met kop en staart.

Moors minimale figuurtjes, die soms ratelen als een stok die in een ronddraaiend fietswiel wordt gestoken of langs de bodem van vervormde noten schrapen, doen denken aan het werk van New Yorkse noise-collega's als Elliott Sharp, Glen Branca of Lee Renaldo – en dat zijn zeker niet de minsten. Red v Green is een elektrische storm die hypnotiseert en intrigeert.

Yannis Kyriakides & Andy Moor: Red v Green (Unsound, N80)