Betekenis blijft lekker zweven in `Bright Future'

In Japan schijnt een kwal als huisdier in de mode te zijn. De trage, vloeiende bewegingen van het dier zouden vooral vrouwen rustgevend vinden. Mamuro heeft in Bright Future ook een kwal. Overdag werkt hij in een grote wasserij, 's avonds voedt hij zijn kwal garnalen. Hij probeert het dier aan zoet water te laten wennen. Mamuro's oranje kwal heeft een verborgen eigenschap: hij is erg giftig. Als Mamuro's baas een keer bij hem op bezoek komt, plonst hij zijn hand in het water. Mamuro houdt hem niet tegen. Ook zijn vriend en collega Yuji doet dat niet.

Bright Future is een film van Kiyoshi Kurosawa (1955), een regisseur die tot nu toe vooral bekend is van horrorfilms. Misschien is de kwal in deze film, zijn negentiende, een metafoor voor veel goeds uit dit genre: mooi, mysterieus en eng. Maar de kwal kan ook nog voor een heleboel andere dingen metafoor zijn. Het fijne van Bright Future, en ook wel het tergende, is dat nooit helemaal duidelijk wordt wat we met de kwal aan moeten – met die kwallen zelfs, want het lukt inderdaad om de kwal aan zoet water te laten wennen en zich in de wateren van Tokio te laten vermenigvuldigen, zodat de film kan eindigen met het prachtige beeld van een rivier vol oranje kwallen, die statig de stad uit drijven.

Bright Future is zo'n film waarin concreet- en vaagheid met elkaar wedijveren. Een fantasie is tot in de puntjes zichtbaar, maar de betekenis ervan hangt in de lucht. In Bright Future is dat uiteindelijk wel aangenaam, laat die betekenis maar lekker zweven, dit is geen puzzel die moet worden opgelost, ook al is wel duidelijk dat het verhaal met jeugd, vervreemding en verveling heeft te maken. Mamuro eindigt in de gevangenis, Yuji probeert vriendschap te sluiten met diens vader, een reparateur van oude elektronica die zijn eigen zoon verwaarloosd heeft. Het klinkt nu bijna al duidelijker dan het in de film is, die nogal onorthodox op dv gefilmd is; de cinematografie eist veel aandacht op en de scènes lijken elkaar soms nogal lukraak op te volgen.

Sommige scènes zijn dan op zichzelf weer juweeltjes, zoals die waarin de baas bij Mamuro op bezoek komt. Die baas is in de vijftig en hoe hij met zijn sushi en zijn babbeltjes bij de twee van de gewone wereld weggedreven jonge vrienden geen aansluiting vindt is pijnlijk om te zien. De baas is fan van de Japanse tafeltennissers. Om maar iets te doen te hebben. Ook mooi is de scène waarin Yuji met zijn zuster en zijn zwager in een speelhal een schietspelletje speelt. Yuji brengt daar al zijn vrije tijd door, maar de zwager wint.

Bright Future is de eerste film van Kiyoshi Kurosawa (geen familie van Akira) die in Nederland wordt uitgebracht. Voor de gelegenheid zijn in het Filmmuseum ook vier eerdere films van hem te zien.

Bright Future (Akarui mirai). Regie: Kiyoshi Kurosawa. Met : Tadanobu Asano, Joe Odagiri, Tasyua Fuji. In: Filmmuseum, Amsterdam; Plaza Futura, Eindhoven.

    • Bianca Stigter