Bergfilm blijft hangen tussen docu en drama

Touching the Void is een curieuze documentaire. Drie acteurs spelen een in de geschiedenis van de bergsport beroemde episode na, zonder dat vooraf gezegd wordt dat het een reconstructie ís. In 1985 beklom de Brit Joe Simpson samen met Simon Yates de Siula Grande in het Andesgebergte. In de afdaling ging het mis. Door uitzonderlijke wilskracht en doorzettingsvermogen overleeft Simpson - met gebroken been - een val in een gletsjerspleet. Simpson, Yates en de in het basiskamp achtergebleven Richard Hawking doen als `talking heads' hun meeslepende verhaal, afgewisseld met de nagespeelde reconstructie. Hiervoor werden opnames gemaakt op de onheilsplek zelf en in de Alpen. In deze scènes haalt regisseur Kevin MacDonald (One Day in September) alles uit de kast om de toeschouwer te laten voelen hoe het geweest zou kunnen zijn: camerawerk, montage, geluid en muziek zorgen voor een zeer fysieke ervaring. Soms voel je je de wel erg gemanipuleerd door zwaar aangezette geluiden en extreme close-ups van een door bevriezing aangetast gezicht. En het besef, achteraf, dat dit make-up is vergroot dat gevoel. Touching the Void zou ooit een fictiefilm met Tom Cruise worden; nu is het een raar soort hybride – maar wel eentje die dit jaar de BAFTA won.

Touching the Void. Regie: Kevin MacDonald. Met: Brendan Mackey, Nicholas Aaron, Ollie Ryall. In: 9 bioscopen.