Antisemitisme 2

Het onderwerp van de tekening van Stephane Peray was duidelijk: commentaar op de liquidatie-acties van Israël waarbij van helikopters gebruik wordt gemaakt. Op zich geen probleem. Elk onderwerp mag wat mij betreft in spotprenten satirisch worden bejegend. Maar ik kijk nog eens nauwkeurig naar de tekening. Wat zegt die eigenlijk? Het gaat om een Israëlische helikopter, met de davidster op de flanken.

Maar op de plaats waar de raketwerpers normaliter hangen, hangen nu twee heren met een hoed op, een pistool met geluiddempers in de rechterhand en een vioolkist (?) in de linkerhand. En wat mij een ongemakkelijk gevoel geeft is dat de heren hoofden hebben met een onsympathieke uitstraling en kromme neuzen. Hier wordt duidelijk verwezen naar het stereotiepe beeld van de `onbetrouwbare jood'. Als abonnee van NRC Handelsblad zou ik er mijn schouders over kunnen ophalen. De redactie wil weer eens wat provocerends op papier zetten, even kijken of erop wordt gereageerd.

Als ik de tekening verder op mij laat inwerken, begrijp ik de boodschap ervan nog steeds niet. Het daagt me niet uit om na te denken of een probleem anders of relativerend te bezien. Ik heb eerder een gevoel van kwaadheid over me heen gekregen, dat ik geconfronteerd word met uitlatingen die indertijd in Der Stürmer niet zouden hebben misstaan. Ongetwijfeld reageert u met de obligate opvattingen zoals `creativiteit van de tekenaar', `we kunnen niet met alle gevoeligheden van onze lezers rekening houden'. Toch vraag ik u vriendelijk mij niet meer te confronteren met uitlatingen, die als racistisch kunnen worden bestempeld. Ik wil immers niet graag later mijzelf door mijn abonneeschap verwijten dat ik het niet gezien heb: de bijdrage van de krant aan de verpesting van het openbare debat met beelden uit een bruin verleden.