Nota Ruimte

In de Nota Ruimte zet het kabinet een verbijsterend staaltje struisvogelpolitiek neer. Merkwaardig genoeg stelt de `reactie uit het veld' zich ook nogal buiten de werkelijkheid op.

Het netto-effect van zeespiegelstijging en bodemdaling is dat een groot deel van ons land in honderd jaar, een eeuw, een meter lager ligt dan nu. Dit proces gaat los van welke maatschappijvisie dan ook gewoon door. Technische ontwikkelingen kunnen de gevolgen misschien enigszins mitigeren, maar ze kunnen het proces niet keren. Vroeger of later zul je de zeilen naar de wind moeten zetten om verder te gaan.

Het hart van onze economie, samenleving en bestuur ligt nú al in de lagere delen van de Randstad. Die zakken het eerst weg en eens zullen we die moeten opgeven. Die strijd tegen het water gaan we verliezen. Het kan geen goed idee zijn om de sociaal-maatschappelijke investeringsruimte te leggen in de laagst gelegen gebieden: Zuidplaspolder, Gouda en Schiphol. Die zullen het eerst aan de beurt zijn om ons `verlies' te nemen. Dat zijn de plekken waar je nu al een `investeringswaarschuwing' voor uit zou moeten laten gaan. Het tegendeel gebeurt.

De bestaande situatie is niet de stabiele situatie waar je eindeloos op voort kunt borduren. Regeren is niet in de achteruitkijkspiegel kijken om te zien hoever je al gevorderd bent op de door de automatische piloot uitgezette weg. Daar lijkt het verdacht veel op.

Het wordt tijd dat iemand tegen ons durft te zeggen: ,,Het is bijzonder spijtig, maar u kunt en u mag niet verwachten dat uw nazaten hier op deze plek tot het einde der tijden kunnen blijven wonen.''

    • Johan Prins
    • Planoloog B.D. Provincie Zuid-Holland