Deborah Voigt

De Amerikaanse sopraan Deborah Voigt was onlangs middelpunt van een schandaal, toen zij door het Royal Opera House Covent Garden vanwege haar zwaarlijvigheid werd `dismissed' voor de titelrol in Strauss' Ariadne auf Naxos. Met Voigts vocale capaciteiten had dat niets te maken. Dat haar krachtige sopraanstem uitstekend in staat is tot een toverachtige uitvoering van Ariadne's scène Es gibt ein Reich bewijst de cd Obsessions, die is gewijd aan tien powerscènes voor sopraan uit opera's van Strauss en Wagner.

Voigt is een dramatische sopraan, maar haar timbre heeft in de hoogte ook iets zilverigs. Daarbij beschikt zij ook over de nodige elasticiteit en expressiviteit om dit loodzware sopraanrepertoire te laten stralen. Dat begint al in de aanstekelijk gezongen aria Dich, teure Halle van Elisabeth uit Wagners opera Tannhäuser. Ook als Sieglinde in Die Walküre overtuigt Voigt door haar enorme stemkracht en de volledige overgave die ook Isolde's Liebestod Mild und leise (Tristan und Isolde) tot een aangrijpend hoogtepunt maakt. Dat Voigt vorig seizoen voor deze rol bij de Wiener Staatsoper een ovatie van 23 minuten in ontvangst mocht nemen, maakt deze cd moeiteloos navoelbaar. Ook Voigts reliëfrijke, woeste Chrysothemis (Strauss' Elektra) en de slotscène van Salome uit de gelijknamige opera, zijn concentraten van vocaal superieur vormgegeven temperament.

Deborah Voigt: Obsessions (Angel Records/EMI 7243 5 57681)