Geëngageerde Van Dijk betovert

Tijdens de inleiding voor de voorstelling had choreografe Anouk van Dijk al het nodige van de betekenis van haar nieuwe voorstelling Drink me prijsgegeven; kun je jezelf blijven als de wereld om je heen verandert? Het verse moederschap bijvoorbeeld heeft haarzelf veranderd en de treinbommen in Spanje zorgden ervoor dat de wereld voor haar nooit meer hetzelfde is. Vragen over identiteit, haar eigen rol en die van omstandigheden staan kortom centraal in Drink me.

Die inleiding verandert de betekenis van de voorstelling. In alle abstractie van de bewegingen zie je de rol van het licht die als `factor van buiten' en vrijwel geheel autonoom de voorstelling aanstuurt en ritme geeft. Marcel Schmalgemeijer kreeg alle vrijheid om uit te pakken en dat deed hij ook; hij zet stroboscooplicht, slagerij- c.q. neonlicht en kleurenhemels in om de ruimte te veranderen. Alleen al vanwege dat licht is de voorstelling de moeite waard.

En er is meer.

De elektronische muziek van Robert van Heumen stuwt Drink me voort met mokerslagen en verknipte klassieke fragmenten. Ook die omstandigheid van buiten doet de dans dus goed. Blijft over de dans zelf. Die zit structureel goed in elkaar en is in zijn relatief beperkte idioom zeer effectief. Van de drie dansers steelt Daniela Graça de show met haar trillende kronkels, elegant geschokschouder en gestuiptrek door de ruimte. Het lijkt alsof de dansers zich in een autistisch isolement bevinden waar ze maar heel af en toe met een wederzijdse blik uit loskomen. De abstractie wordt doorbroken door de anekdotiek van Alice in Wonderland, een andere inspiratiebron van Van Dijk (`Drink me' staat op het flesje van Alice voor ze echt afdaalt). Twee zwarte speelgoedkonijnen zorgen voor speelsheid en vertedering. Het maakt Drink me tot een aangenaam en doortimmerd schouwspel dat weliswaar iets te lang duurt maar betovert met de abstractie van licht, muziek en dans.

Had Van Dijk in het verleden de neiging haar thema's als de gejaagde mens of de vrouw als diva, te eendimensionaal te vertalen, deze keer is het echte kunst geworden.

Voorstelling: Drink me van Anouk van Dijk DC. Choreografie: Anouk van Dijk, toneelbeeld Marcel Schmalgemeijer, muziek Robert van Heumen. Gezien: 21/4 Compagnietheater Amsterdam. Tournee t/m december. Inl: 020-5289723

    • Ingrid van Frankenhuyzen