Cursus geweldloos verzet tegen uitzettingen

Ongeveer 70 mensen volgden dit weekeinde een training geweldloze weerbaarheid. Ze leren menselijke blokkades te vormen bij uitzettingen.

,,Hier spreekt de politie. U heeft drie minuten om zich te verwijderen'', roept Hans Alderkamp van de Groningse Werkgroep Vluchtelingen Vrij. Hij is even een hoofdagent die zich met zes collega's tegenover een menselijk cordon bevindt. Het rollenspel maakt deel uit van een training geweldloos verzet, die zijn werkgroep heeft georganiseerd. Ruim 30 mensen zitten op de grond, stijf tegen elkaar aangedrukt en de armen in die van de buurman of -vrouw gehaakt. Duimen zijn niet zichtbaar. ,,Want die draait de politie graag achterover', had trainer Geert Bosma (slobbertrui, rossige snor en baard) gezegd. Bosma treedt op namens de `activistenschool', een `netwerk van anti-autoritaire activisten', zoals ze zichzelf noemen, die hun kennis over actievoeren willen overbrengen op een ieder die de wereld wil verbeteren. Dit weekeinde volgden ongeveer 70 mensen een training geweldloos verzet in Leeuwarden en Groningen. Doel: menselijke blokkades vormen om uitzettingen van uitgeprocedeerde asielzoekers tegen te gaan.

Bosma had al gewaarschuwd: ,,De politie probeert altijd losse onderdelen vast te pakken, zoals een been.'' De groep scandeert: ,,Nee tegen deportaties'', en ,,So, so, solidariteit'', als de nepagenten steeds een van hen proberen los te maken uit de groep. Bosma had getipt dat je beter geen agent kunt uitschelden. ,,Als jij rustig blijft, gebruikt hij geen geweld.'' De met krantenpapier omwikkelde honkbalknuppels blijven onaangeraakt op de grond liggen. Echte agenten kunnen gemeen op knokkels of handen slaan, vertelt Geert. ,,Daarom moet je die gummiknuppel nooit vastpakken, dat wekt agressie.'' De groep heeft zich opgesteld: de mensen die ervaring hebben met blokkades staan vooraan. ,,Zij blijven waarschijnlijk rustig, ook als er een klap valt'', zegt Bosma. Alderskamp sommeert zijn manschappen om zich terug te trekken. ,,Aangezien de openbare orde in het geding is.'' De groepsleden applaudiseren, de actie is geslaagd.

Ook in Emmen en Assen worden de komende weken trainingen georganiseerd. Initiatiefnemers zijn maatschappelijke organisaties zoals het Centrum Internationale Samenwerking en Anti Discriminatie Bureaus, die, ondanks een Tweede-Kamerbesluit, blijven pleiten voor een generaal pardon voor 26.000 uitgeprocedeerden. Cursist Ludwin Paardekooper, onderzoeksmedewerker aan de Groningse universiteit heeft, zegt hij, een rekening te vereffenen. Die ochtend las hij een artikel over het Nederlandse uitzettingsbeleid in 1938, waarbij joodse vluchtelingen uit Duitsland niet welkom waren in ons land. Veel uitgeprocedeerden worden ten onrechte teruggestuurd naar hun land van herkomst. ,,De IND zegt dat het er veilig is, maar die baseren zich op diplomaten die veilig in de hoofdstad zitten.'' Anja uit Groningen is gekomen omdat ze ,,zich dood schaamt over het Nederlands uitzettingsbeleid'', en Tineke Waslander uit Groningen begeleidt acht asielzoekersgezinnen. ,,Zij zitten er doorheen.''

Argumenten van de politie (,,U heeft een demonstratieverbod.''), technieken (een staand, zittend of liggend cordon vormen) en strategieën komen aan de orde. Er volgt een discussie over het inzetten van kinderen. Jittje de Vries uit Niezijl voelt er niet veel voor. ,,Ze zijn zo kwetsbaar, het risico is te groot.'' Trainer Peter stelt hen gerust: ,,Kinderen kunnen veel hebben. Als ze maar weten waarmee ze bezig zijn.'' Geert legt de juridische aspecten uit van actievoeren. Wie een politiebevel negeert of verzet pleegt bij een arrestatie pleegt een misdrijf en krijgt een boete van 250 euro. ,,Je wordt gearresteerd en een paar uur vastgehouden.'' Beland je in de politiecel, dan moet je niet te veel energie in je boosheid steken, is zijn advies. ,,Probeer er boven te staan. Ga een dutje doen of plan je zomervakantie.''