Stijn: Euphoric

Minder is meer, zegt Stijn Vandeputte menige grote voorganger na. In de liedjes op Euphoric heeft hij doorgaans genoeg aan een synthesizer en een drumcomputer, waaraan hij nogal grofkorrelige, schetsmatige patronen ontlokt. Alsof hij deze nummers bedoelde als demo's voor een gepolijster eindresultaat, maar toch op zijn schreden is teruggekeerd. En waarom ook niet, want er zit een flinke spanning in deze half afgemaakt klinkende liedjes, waarin Stijns achteloze stem voor vrolijke momenten zorgt. Zeker als hij er flarden Duits, Frans of Vlaams (`Wiezeddegij') doorheen strooit, Raymond van het Groenewoud voor een gastrol uitnodigd of alvast de voor de hand liggende vergelijkingen met het vroege werk van Prince pareert: in `Goldmine' voert hij een Princewannabe, een Princefanatic en een Princyologist op. Euphoric verwijst verder speels naar electro en zelfs vroege house, want aan Stijn is het werk van de legendarische groep Fingers Inc. ook niet onopgemerkt voorbijgegaan. Laat Stijn maar schetsen.

(Labels, distr. EMI) ****