Solodrummers

Voor wie moeite heeft met het onderscheiden van een basdrum en een floortom is Music in Rhythm een educatief verantwoorde aankoop. De Delftse drummer Jeroen Elfferich ontmantelt in zeventien korte improvisatiestukken zijn instrument tot een verzameling losse stemmen. Het is een rondleiding die loopt van het droge, no-nonsense geluid van de snaredrum via de rondborstige toms naar de kittige highhats. Langzaam wordt er via twee, drie, vier onderdelen gewerkt richting een volledige drumkit. Maar ondanks die doordachte opbouw en de puntigheid van het spel schiet de spanningsboog van Music in Rhythm een beetje tekort waardoor de plaat klinkt als een audio-bouwpakket. Aantrekkelijk voor samplekunstenaars, maar minder spannend voor de gemiddelde luisteraar.

Dat geldt wel voor Layered Rhythms van Arnold Marinissen. De percussionist van het Ives Ensemble en Ensemble S presenteert in dit tweede deel van wat een cd-drieluik moet worden een bijzonder gevarieerde mix van percussiecomposities. Elliott Carters March, dat al bijna een halve eeuw meegaat, staat naast het pas twee jaar oude Genieting II, dat Willem Boogman speciaal voor Marinissen schreef. De stukken van Iannis Xenakis zijn te beschouwen als klassiekers en ook Cage ontbreekt niet.

En als proeve van bekwaamheid wordt de nootjesstortbui van de notoir complex schrijvende Brian Ferneyhough opgevoerd. Marinissen haalt in alle stukken het onderste uit de kan met subtiel en intelligent spel. Hij weet met zijn slagen niet alleen de timpani, vibrafoons en trommelvellen te laten zingen maar ook de verwachtingsvolle spanning in de stilte ervoor tot uiting te brengen.

Jeroen Elfferich: Music in Rhythm (eigen beheer) Distr SN Records; Arnold Marinissen: Layered Rhythms (BV Haast, 0503)