Slechte scholen.

Leo Prick veegt de vloer aan met mijn voorstel om `reddingsteams in te stellen voor slechte scholen' (W&O, 24 april).

Dat mag, maar hij heeft niet veel van het voorstel begrepen. Mijn beginpunt is geweest de vraag waarom het eigenlijk slecht gaat met een school. In veruit de meeste gevallen blijkt de oorzaak te liggen in slechte verhoudingen tussen management en personeel of personeel onderling. Dan kan het helpen wanneer een deskundig gezelschap van buiten de vicieuze cirkel waarin de school gevangen zit doorbreekt. Vervolgens is de vraag wie hiervoor de verantwoordelijkheid neemt. De inspectie zou dit kunnen doen, maar zit met het probleem dat zij na afloop van het verbetertraject zelf weer een oordeel moet geven over het eigen ingrijpen. De minister kan het ook zelf doen, maar staat altijd onder verdenking van te grote staatsinvloed. In de VS werkt men met een model waarin de vakbonden deze rol vervullen.

De suggestie dat wij een reddingsoperatie op scholen zouden uitvoeren vanwege ledenverlies is ongefundeerd, het ledental van de AOb groeit. Het is überhaupt de vraag of dit soort activiteiten ledenwinst oplevert. Immers het betekent ook dat een lid door of namens de AOb de boodschap kan krijgen dat hij of zij het slecht doet. Wel is het een gelegenheid om eens iets anders te doen dan wat men in het algemeen van vakbonden verwacht. De hoofdzaak is echter dat er iets gebeurt, niet door wie het gebeurt.