Hollands Dagboek; Marc van der Linden

Royaltyverslaggever Marc van der Linden, sinds twee maanden hoofdredacteur van het gossipblad Weekend, woonde afgelopen zaterdag snipverkouden de koninklijke bruiloft bij. `Premier Balkenende en vice-premier Thom de Graaf hebben er zin in. Ze trekken gekke bekken naar ons.' Van te voren ging hij naar zijn kapper, met wie hij lekker kan `kwaaitongen' over vrienden. Van der Linden (35) heeft een relatie met de Rus Serghei.

Woensdag 21 april

De dag begint met een bedanktelefoontje naar Connie en Hans Breukhoven. Wij (vriend Serghei en ik) hebben de avond daarvoor met hen gegeten bij Wox, een fantastisch restaurant in Den Haag. We hebben heerlijk bijgepraat en ontzettend gelachen. Ik ken Connie al vanaf mijn vijftiende, en op mijn zestiende heb ik een tijdje als vakantiehulp bij Free Record Shop gewerkt. Voor 4,52 gulden per uur, zo wrijf ik Hans elke keer weer onder de neus. Verdien je nu dan meer, vroeg hij nog quasi-verbaasd.

Van Serghei moet ik doorgeven dat de injecties die hij in Connie's kliniek heeft genomen, al na een week de eerste resultaten laten zien. Einde gesprek, koffie opdrinken en via de bakker naar kantoor. Als ik tegen half elf op de redactie ben, drink ik eerst met collega hoofdredacteur Wim Schaap een kop koffie. We namen samen de andere bladen door. Natuurlijk vinden we Weekend het beste. Privé heeft ook een sterke cover, die van Story spreekt ons wat minder aan. Jammer dat Edwin Smulders voor Story ook mooie foto's van het gezin van prins Maurits en prinses Marilène heeft gemaakt. Ik vind onze foto's, van Mario Nap, van de prinses met haar kinderen in de bakfiets echter spannender. Hoe vaak zie je dat nou?

Veel te laat schuif ik achter mijn computer om artikelen te gaan schrijven. Schrijven is het leukste beroep ter wereld, maar er zouden geen deadlines moeten zijn! Om een uur staat vriend Serghei voor de deur om me naar de Tros te brengen. Ik heb een contract om eens in de zoveel tijd bij Middagmagazine wat over royalty te vertellen. Bij Middagmagazine is het altijd gezellig. Kok Ad Janssen en presentatrice Mireille Bekooy hebben humor die me aanspreekt. Jammer dus dat ik meteen na de opnamen (voor donderdag) weer naar de redactie moet. Onderweg stiekem even met Serghei naar de McDrive. Terwijl ik bestel heb ik ongemerkt op mijn mobiele telefoon het nummer van Carlo Boszhard ingedrukt. Hij hoort mijn hele bestelling en belt me korte tijd later terug en doet net alsof hij achter me staat met de auto. Lachen!

Op de redactie tot half zeven zitten tikken. Serghei en ik gaan daarna naar Mamma Mia. Serghei, met wie ik al vier jaar ben, is een Rus en woont in Boekarest. Maar als hij hier is, proberen we zoveel mogelijk leuke dingen te doen. Mamma mia stond bovenaan zijn verlanglijstje. Ik ben al een keer geweest, maar geniet weer. Na afloop nog een borrel met Kok Hwa Lie, die meespeelt in Mamma Mia. In de auto naar huis besluiten Serghei en ik thuis nog een aflevering van Absolutely Fabulous te kijken. Maar uiteindelijk staan we bijna een uur vast op de A2. Dus na thuiskomst meteen naar bed.

Donderdag

Een lekkere kabbeldag, zoals ik dat noem. Beetje werken, beetje kletsen. 's Middags naar de Raadhuisstraat in Amsterdam, voor een bezoek aan de kapper. Ik moet zaterdag immers naar een bruiloft! Frank, die me knipt, is al jaren een goede vriend. Hij komt net als ik uit Brabant. We hebben lekker zitten kwaaitongen, dat is roddelen op z'n Brabants, over vrienden van vroeger en van nu. 's Avonds op de bank met twintig tijdschriften. Met Serghei kijk ik de nieuwe aflevering van Ab Fab.

Vrijdag

Serghei laat me alles zien wat hij hier gekocht heeft. Steeds meer vrienden geven hem geld mee om hier (belastingvrij) te kopen. Voor een paar Gucci-schoenen betaal je daar al snel het dubbele van wat men hier vraagt. Serghei zelf heeft altijd geluk in de uitverkoop, want schoenmaat 46 blijft vaak over. Ook voor zijn moeder, die 41 heeft. Op de tafel staan een paar prachtige Yves Saint Laurent-pumps (voor zijn moeder!) die echter zo hoog zijn dat ik ze direct de twin towers noem. Mijn schoonmoeder is maar acht jaar ouder dan ik, dus ze kan het hebben. Gelukkig heeft hij een lege koffer meegenomen, zodat hij geen problemen heeft alles mee naar huis te nemen. 's Avonds voel ik me koortsig. Ik neem twee glazen whisky, dat helpt meestal.

Zaterdag

Ik heb nauwelijks geslapen. Ben snipverkouden en zou alles willen geven om in bed te blijven. Serghei slaapt rustig door als ik de slaapkamer uit ga. Om zeven uur komt Otto aan. Hij is mijn manusje van alles. Hij rijdt mij vandaag in een huurauto naar Delft. Ook verslaggever Bor Beekman van Nieuwe Revu rijdt mee. In de auto wordt er weinig gepraat. Ik wil alleen maar slapen. Als we in Delft aankomen, voel ik me iets beter. We hebben prachtige plaatsen in het stadhuis. Prinses Irene is de eerste royal die arriveert. Ze zit een beetje ongemakkelijk, zo alleen met twintig man pers tegenover zich. Premier Balkenende en vice-premier Thom de Graaf hebben er zin in. Ze trekken gekke bekken naar ons. Als de koning van Noorwegen binnenkomt met zijn echtgenote vergeet de helft van de aanwezigen op te staan. Bij de komst van koningin Beatrix gaat het wel goed. De vorstin zit aan de zijkant en twee fotografen zitten bijna bij haar op schoot. Als Mabel en Friso binnenkomen, kijken we allemaal naar de jurk. Opgetrokken wenkbrauwen. Is dit een grap?

De koningin, die de laatste jaren steeds zachter lijkt te worden, straalt als zij het paar ziet. Ze zoekt voortdurend oogcontact met Friso en Mabel. Met knipoogjes en knikjes laat ze weten: het is goed en ik ben trots. Het lijkt me een lieve moeder. Na het tekenen van het register is Friso geen lid meer van het koninklijk huis. Ik zie geen zucht van verlichting bij de prins. Als ik het gezicht van de prins zie, dan moet ik denken aan het tv-interview. Mabel zei dat je aan Friso meestal niet ziet dat hij zich vermaakt. Dat lijkt nu helemaal op te gaan.

Na het wettelijk huwelijk snel naar de kerk. Minder mooie plaatsen, maar gelukkig wel een tv-scherm. Ik haal de batterij uit mijn telefoon, In het stadhuis is hij ongemerkt aangeschoten en dat wil ik nu voorkomen. Bij de bijzetting van Juliana ging er, op een stil moment, een telefoon af in de kerk. Gelukkig niet in het persvak. Ik vraag me nog steeds af van wie die telefoon was. De plechtigheid in de kerk is een kille bedoening. Net als in het stadhuis krijgen de media er van langs, alleen in iets bedektere termen. Ik sluit mijn ogen en voel hoezeer ik verlang naar slaap. Bor Beekman schiet naast me in de lach. Hij denkt dat ik echt in slaap ben gesukkeld. Als ik om half drie thuis kom, dan wacht Serghei op me. Hij heeft het bed verschoond, zodat ik extra lekker een dutje kan doen. Hij gaat zelf naar de stad, naar de film. Hij houdt van enge films. Met de bijlage van het Parool help ik hem een film uit te kiezen. Alles wat een beetje eng is, lees ik hem in het Engels voor. Hij besluit naar Gothika te gaan. Als hij tegen acht uur thuis komt, ben ik alweer wakker. Ik heb soep gemaakt en Serghei wil me vertellen hoe fantastisch de film was. Weet hij nog steeds niet dat ik zelfs de verhalen over enge films al niet wil horen? Verder een rustige avond met alle kranten en de tv. Nog een paar mensen gebeld die bij het huwelijk en het dejeuner daarna aanwezig waren. Geen grote onthullingen.

Zondag

Om twaalf uur kom ik als eerste op de redactie. Normaal werken we niet op zondag, maar we willen op dinsdag, een dag eerder, in de winkels liggen. Ik tik mijn verhalen en wacht op de komst van de vormgeving. Met collega-hoofdredacteur Wim Schaap kies ik de foto's uit en maak ik de coverteksten. Ik wil liever groot Máxima op de cover en Mabel wat kleiner. Wim heeft gelijk als hij zegt dat het raar is om wel een dag eerder in de winkels te liggen en dan niet groot aandacht aan het huwelijk te besteden. Maar ik heb nog steeds het idee dat het huwelijk niet leeft bij de mensen en dat Mabel niet populair is. Als ik de cover met Mabel zie, ga ik toch overstag.

Om vier uur richting Weesp, voor de uitzending van Life & Cooking. Presentator Carlo Boszhard is een goede vriend en zijn collega Irene Moors is een schat. Serghei en ik eten achter de schermen zo'n beetje alles wat er te krijgen is. Hij klaagt dat hij dik wordt en ik klaag dat ik nooit meer slank zal worden. Het wordt een leuk interview. Karin Bloemen is ook te gast. Er waren in het verleden wat problemen met Weekend en die praten we nu uit. Op de terugweg langs de videotheek om een DVD-tje te huren. Serghei en ik willen Goodbye Lenin zien. Helaas is de film alleen met Franse en Nederlandse ondertitels te krijgen. Maar we kijken toch samen en ik vertaal het meeste. Serghei is geboren in de Sovjet-Unie en herkent een aantal dingen. Maar de film valt ons allebei tegen. Om elf uur ga ik naar bed en Serghei kijkt nog naar een gehuurde horrorfilm.

Maandag

Vrij! Toch even langs kantoor om mijn emails te bekijken. Daarna naar Scheveningen om anderhalf uur in de zon te zitten. Vervolgens naar Connie's clinic for injectables waar Serghei een afslankkuur doet. Na een kopje koffie richting Amsterdam. Serghei wil de spotterplaatsen bij Schiphol zien. Als we aankomen vertrekt er net een Cargo 747 van Malaysian Airways. We hebben het over de komende zomervakantie. Afgelopen jaar hebben we het heerlijk gehad in Singapore en Maleisië. Maar waar gaan we dit jaar naartoe? Als we tegen vier uur thuiskomen moet ik me omkleden om naar een feestje bij Joop Braakhekke te gaan. Serghei gaat pakken. Om kwart voor vijf staat vriend Eloy voor de deur. Hij gaat met mij mee. Otto komt ons vijf minuten later ophalen. Hij zet ons af bij En Pluche en brengt Serghei naar het vliegveld. De wijn smaakt heerlijk en ik voel me al na drie glazen dronken. Tot mijn verrassing zijn Gordon en zijn vriend Jacob er ook. We hebben veel lol. Daarna richting Den Bosch, voor de Gaykrant Awards. Ik ben al snel dronken. Ik zie oude vrienden en voor ik het goed en wel besef is het een uur 's nachts en gaan we naar huis.

Dinsdag

Kater! Bij vlagen komt de avond ervoor terug. Wat heb ik allemaal gedaan? Ik wil het niet weten!

Woensdag 28 april

Ik kom weer eens veel te laat op de redactie aan. Snel twee artikelen schrijven en om half twee met de trein naar Den Bosch. De koningin opent daar het nieuwe gedeelte van het stadhuis. Beatrix ziet er mooi uit. Haar kleding was vroeger vaak stijf maar de laatste tijd valt er niets op aan te merken. Ze loopt vlak voor me langs en lacht. Naar mij, of de drie voormalige burgemeesters achter me? Ik denk het laatste. De koningin geeft altijd iedereen het gevoel dat ze hen even in de ogen heeft gekeken. Ik weet dat het niet echt zo is, maar trap er zelf toch ook elke keer weer in. In het publiek staat Annie van Liempt, de oude hulp van mijn opa, met haar vriendin Ria. Ik vind het leuk om hen weer even te zien, maar heb geen tijd om bij te praten.

Na afloop van de opening loop ik naar het huis van mijn vader en Lia, mijn stiefmoeder. We besluiten om met Luciënne, mijn zusje, bij de Stip te gaan eten. Ik kom er al zo lang ik me kan herinneren, maar het is al jaren even lekker. Hoe houden ze dat vol? Tijdens het eten een smsje naar zwager Roderick, die op oefening is in de buurt van Weert. Hij vindt het jammer dat hij er niet bij kan zijn. Om acht uur met de trein naar Amsterdam en daar bel ik even met Rita, mijn moeder, om te vertellen hoe het was. Zij gaat morgen naar Den Bosch, om de Amsterdamse Koninginnedag te ontvluchten. Ik zal er ook niet zijn. Morgenavond rijd ik met Peter van der Vorst naar Groningen, waar we in een hotel slapen. Ik hoop dat het vrijdag mooi weer is. Want kleddernat achter de koningin aan wandelen is niks.

We kijken allemaal naar de jurk. Opgetrokken wenkbrauwen.

Is dit een grap?