Een T-shirt voor iedereen

Iedereen heeft er een in zijn kast liggen: een T-shirt. Chantal Keizer (foto's) en Willy Bakker (tekst) gingen op zoek naar de mooiste en opmerkelijkste exemplaren.

De Amerikanen hebben het T-shirt niet uitgevonden, ze hebben slechts de naam verzonnen. Ze hebben het T-shirt van de Europeanen gepikt, tijdens de Eerste Wereldoorlog. Die droegen katoenen ondershirts om zich te beschermen tegen de warme, vochtige zomers. Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, maakte het T-shirt inmiddels onderdeel uit van de standaarduitrusting van de Amerikaanse soldaat.

Van zijn standaard-ondergoed-uitrusting, welteverstaan. Toen de acteurs Marlon Brandon en James Dean in hun ondergoed T-shirt op het witte doek verschenen, was Amerika dan ook geschokt. In 1955 droeg James Dean het T-shirt in de film Rebel without a Cause – gewoon, kaal. Vanaf dat moment was het T-shirt het symbool van de opstandige jeugd.

Het T-shirt werd niet alleen een statement; het kon ook goed worden gebruikt om een statement te máken, met prints en teksten bijvoorbeeld. Dilek vijzelt haar imago op met een Playboy T-shirt. En daarbij gaat het, voor alle duidelijkheid, niet alleen om seks. ,,Playboy is niet alleen sexy maar heeft ook een heel stoer imago''.

Daphne draagt een vintage shirt van Vintage Process (made in England). Een nieuw T-shirt waarvan de randjes rafelig en oud zijn gemaakt. Het shirt – in combinatie met de vale Amerikaanse motelprint – is vintage en vintage is nog steeds hot. ,,Ik heb 'm in Londen bij Topshop gekocht'', verklaart Daphne.

Rogier en Rosanne zweten in stijl; ze hebben net een rondje hardgelopen in het Vondelpark in een outfit van H&M, Von Dutch en een echte Braziliaanse capouera broek. Niet alleen sportief maar ook hip en eigentijds.

En dan een shocking statement. De Puta Madre, een Milanees merk met een Spaanse naam waarbij puta voor hoer staat en madre nog altijd je moeder is. De prints op de T-shirts gaan voornamelijk over drugs, over de Colombiaanse drugsbaron Pablo Escobar bijvoorbeeld. Mark heeft een shirt gekocht met rugnummer 69 – wat in het Frans tot de nodige opwinding moet zorgen. ,,Heftig'', zegt Mark.

Volgens Vincent Wintgen van Porfin uit de Utrechtsestraat zijn de shirts van Puta Madre niet aan te slepen. Hij belt zich suf voor een nieuwe lading. ,,Maar als je denkt dat ze in Milaan de naaimachine weer even aanzetten, heb je 't goed mis.''