Nzume is een goedgebekt en naturel talent

Vroeger was ze het enige donkere meisje in de klas, zegt Anousha Nzuma, maar nu is ze niets bijzonders meer. De dochter van een moeder uit de Sovjet-Unie en een vader uit Kameroen – maar nergens meer de enige allochtoon. En overal gaat het alleen nog maar over Marokkanen: ,,Wie maakt zich nog druk om mij?''

Ruim twee jaar geleden debuteerde Anousha Nzuma met een soloprogramma dat een autobiografische indruk maakte, en meteen een veelbelovend beeld gaf van haar podiumtalent: goedgebekt, kordaat, goedlachs en snel in staat een informele sfeer te scheppen in haar contact met de zaal.

Haar tweede solo, Voor-spel, laat eens te meer zien hoe naturel ze op het toneel staat. Vrolijk jongleert ze met vooroordelen en onbekommerd vertelt ze verhalen vol zelfspot. Over de concurrentie op de allochtonenmarkt, over ouder worden (,,op een dag wil die hele leuke lekkere jongen echt alleen nog maar een vuurtje''), over inburgeren en nog veel meer.

De grappen komen als vanzelfsprekend, en het lijkt haar geen enkele moeite te kosten om af en toe ook aan iets actueels te refereren. Als het over voetbal gaat, gaat het dus ook even over de geplaagde David Beckham.

Begeleid door een geraffineerde combinatie van bas (Dave Klimsop) en percussie (Janco van der Kaaden), zingt Anousha Nazume bovendien een handvol welluidende liedjes die volop ruimte bieden aan haar lenige stem.

Net als in haar debuutprogramma is niet alles even raak. Een nieuwe yell voor het Nederlands voetbalelftal en een verhaal over de buurtslager dragen weinig bij aan het zelfportret dat ze wil oproepen.

Maar als ze zich in haar slotlied afvraagt of er ergens een plek voor haar is, weet ik maar één antwoord: hier, in het theater.

Voorstelling: Voor-spel, door Anousha Nzume. Regie: Jennifer Drabbe. Gezien: 19/4 in Nieuwe de la Mar-theater, Amsterdam. Tournee t/m 27/5. Inl. 071-5133985, www.harrykies.nl