Ilja Leonard Pfeijffer

Eind dit jaar wordt de verkiezing van een nieuwe Dichter des Vaderlands georganiseerd. Het Cultureel Supplement publiceert wekelijks een gedicht om te helpen de gedachten te bepalen.

jij danst te veel dolores op de maat van maandagmorgen

op het zinken van al mijn zelfverzonnen landen

waar taal gesproken wordt en slagroomtaart ontbijt is

en waar dichters in de diepe nacht gaan zingen

van zigeunerrokken warme wind en de dans

van dolores die snaren huilt en onder sterren slaapt

steel met mij mateloos paarden en slacht ze met tanden

die blinken van lachen en fluiten van wind in de fjorden

die waait als de wind toen ik acht was en wist

dat zeilen dansen meisjes bollen en landen ver bestaan

dus bries ik de liederen dolores naast jouw zelfverzonnen handen

maar er galoppeert geen hooggebergte al zit maandagochtend

volwassen vezelbrood lang met stille tanden te verbijten

want we leven met gepoetste schoenen tussen wekkers

met ons verstand als spinnend huisdier op schoot

en weten niet meer en willen niet meer weten

dat landen wel bestaan

Uit: Ilja Leonard Pfeijffer: Dolores – Elegieën (De Arbeiderspers, 2002)

De Leidse classicus en poëziecriticusIlja Leonard Pfeijffer (1968) promoveerde op de Griekse lyricus Pindaros en won in 1999 de C.Buddingh'prijs voor zijn debuut `van de vierkante man.' Sindsdien publiceerde hij naast twee romans de dichtbundels `Het glimpen van de welkwiek' en `Dolores'. Deze laatste bundel van 30 `elegieën' is onderdeel van de `Steppoli-tetralogie', waartoe ook de roman `Rupert' (2002) behoort. Behalve de invloed van Pfeijffers grote voorbeeld Lucebert is in `Dolores' die van Paul Celanaanwijsbaar; in bovenstaand gedicht klinkt het ritme van de `Todesfuge' door. Meer informatie op www.kb.nl/dichters.