Euromast

De brasserie van de Euromast is geopend, schreeuwt een spandoek op de Maasboulevard. De zon schijnt, mooie dag om vanuit Hollands hoogste toren eens rustig over Rotterdam te turen. Als we ons tegen zessen bij de mast melden, miezert het opeens. Toch maar naar boven.

Prachtig panorama. In de verte dondert het. Gaat de hoogste lift nog? Ja, knikt de liftbediende. Even later draaien we naar de torentop. Fenomenaal. Maar dan: flits, donder. Krak. Lift stil. Drie mensen vast op 185 meter. Alleen de telefoon werkt nog. ,,Ja hallo, we zitten vast hier boven'', horen we. Vier vragende ogen kijken hem aan. Geen reactie, maar zijn antwoord door de telefoon doet het ergste vrezen: ,,Nee, ik heb brood bij me, ik kan wel even vooruit.''