Marokkaans succes vol met slapstick en satire

Na het succes van een aantal Turkse mainstream films in de Nederlandse bioscopen, vooral onder Turken zelf, is het nu de beurt aan de Marokkaanse evenknie om te zien of er in Nederland een markt is voor films die in eigen land al hun commerciële waarde hebben bewezen. Het gericht aanboren van etnische doelgroepen door het organiseren van concerten, dansavonden en nu dus films wordt zeer treffend `etnomarketing' genoemd. De bezoekersaantallen van Shouf shouf habibi en de in het Pathéconcern vertoonde Turkse films maken dat ,,de deur nu open staat voor meer etnische culturele initiatieven'', aldus regisseur/acteur Saïd Naciri tijdens de première van zijn film Les bandits in de Amsterdamse bioscoop Pathé de Munt op maandagavond. Even daarvoor had hij zijn toehoorders verrast met een zeer verstaanbaar uitgesproken `ik ben blij'. Naciri bleek vijf jaar in Antwerpen te hebben gewoond. Hij was blij met de gulle lach en het volle applaus dat zijn film ten deel viel. Nu speelde hij wel een thuiswedstrijd, met een zaal vol Marokkanen en slechts een handjevol Nederlanders.

Het Nederlands ondertitelde Les bandits past in de traditie van de schelmenkomedie. Naciri speelt een oplichter die door trucs en zakkenrollen in zijn bestaan voorziet. Omdat hij lijkt op de broer van de rijke Ghita wordt hij door haar butler gevraagd zich voor te doen als haar uit Amerika afkomstige broer Ali. Doel van de butler is om met hulp van de tuinman en het kamermeisje de rijke familie flink wat geld afhandig te maken. Twee andere intriganten willen datzelfde en stellen alles in het werk om Ali te ontmaskeren als nepbroer, zodat zij er zelf met de centjes vandoor kunnen.

Een deel van de humor is slapstickachtig, het andere deel heeft een behoorlijk scherpe angel. Ali komt uit de sloppenwijk die letterlijk achter `de muur van schaamte' ligt. Als hij eenmaal aan het hoofd van het familiebedrijf staat, geeft hij de stakers van hun fabriek 50 procent loonsverhoging omdat zij nu eenmaal het bedrijf hebben grootgemaakt. Een van de grappen die op de premièreavond op veel bijval kon rekenen betrof eentje waarin de leegheid van de bourgeoisie op satirische wijze aan de kaak werd gesteld. Als Ali de portefeuille van een minister steelt, blijken daar alleen maar visitekaartjes in te zitten. Het is duidelijk dat de bandieten uit de titel niet de kruimeldieven uit de sloppenwijk zijn.

Les bandits werd opgenomen met een digitale camera en daarna overgezet naar film, wat de weinig sprankelende kleuren verklaart. Het deert niet. Les bandits trok in Marokko al zo'n 1,2 miljoen toeschouwers en het is goed te begrijpen wat zij in de film zien: een slimme combinatie van pretentieloos vermaak en treffende politieke satire.

Les bandits. Regie: Saïd Naciri. Met: Saïd Naciri, Majdouline, Abdelkader Moutaa, Abdellah Mountassir. In: Pathé De Munt, Amsterdam, Pathé Scheveningen; Pathé De Kuip, Rotterdam; Rembrandt Theater, Utrecht.