Wynton Marsalis

Wynton Marsalis is al meer dan twee decennia de mondiale ombudsman van alle jazzliefhebbers die vinden dat hun geliefde muzieksoort rond 1960 opgehouden is te bestaan. Zijn werk als onvermoeibare bandleider en op eenzame hoogte opererende trompettist verleidden de makers van de prestigieuze Penguin Guide to Jazz tot het predicaat `most powerful jazz musician in America today'. Door collega's die liever vooruit kijken wordt hij veracht om zijn ultra-conservatieve drang naar historisch purisme. Maar met zijn albums wist hij bij vriend en vijand respect af te dwingen. Vandaar dat een nieuwe Marsalis-plaat verwachtingen schept. The Magic Hour lost die echter niet in. Het is geen slecht album, de band is goed op elkaar ingespeeld en technisch is het dik in orde. Maar deze `jazz party record' klinkt als een ongemakkelijke oefening in ongedwongenheid. Wellicht is het thema iets te lichtvoetig voor de man die normaliter stoeit met zwaarwichtige onderwerpen als slavernij of de muzikale erfenis van New Orleans. The Magic Hour is te serieus voor een feestje en te licht voor intensieve beluistering.

Wynton Marsalis Quartet: The Magic Hour (Blue Note, 7243 5 97903 2 9). Distr. EMI