Oog in oog met pers en premier

Het huwelijk van prins Friso en Mabel Wisse Smit stond zaterdag bol van bedoelde én onbedoelde verwijzingen naar de turbulente periode die het paar heeft meegemaakt.

Vier dagen voor het huwelijk waren Mabels nagels al gelakt. Blank. Ze was erbij toen de bruidsmeisjes hun jurkjes pasten, ze bepaalde de precieze kleur blauw van de hortensia's die gecombineerd met ridderspoor in tressen voor de deur van de Oude Kerk hingen en in de kerk. Aan haar bruidsjurk van satin double soie uit Lyon werkten vier medewerkers van de Nederlandse ontwerpers Viktor & Rolf zeshonderd uur. Er werden 248 strikken opgezet en de sleep van 2,75 meter was zo zwaar dat ze moest oefenen.

Zaterdagochtend om half elf loopt het paar de raadszaal van het stadhuis in Delft binnen. De vloer kraakt, de twee bruidsmeisjes, onder wie Mabels zus Eveline, manoeuvreren behoedzaam. Op de eerste rij zitten koningin Beatrix, in een aquamarijnblauwe robe manteau en Mabels moeder in changeantblauw. De grootmeesteres, de hofdames zijn in fuchsia.

Achter prinses Irene op de derde rij zit premier Balkenende met naast hem vice-premier Thom de Graaf. Ze fluisteren geanimeerd met elkaar. Gasten aan de andere kant van de zaal fotograferen met kleine digitale camera's de aanwezige journalisten.

Het bruidspaar had tevoren aangegeven hun huwelijk te willen vieren met vrienden en familie. Leden van het kabinet waren om protocollaire redenen uitgenodigd. In de intieme raadszaal met een oppervlakte van 180 vierkante meter zitten behalve hun dierbaren, ook degenen die het paar in hun eigen woorden het afgelopen jaar ,,zoveel pijn en verdriet'' hebben gedaan: de minister-president en de pers. Een derde van de aanwezigen in het stadhuis zijn journalisten van dag-, week- en vorstenbladen.

Hein van Oorschot, burgemeester van Delft, noemt het huwelijk ,,de afsluiting van een emotionele periode''. De koningin trekt haar linkermondhoek op. Mabels lach verbleekt. ,,Daarbij doel ik op de gevoelens van verdriet en onmacht die u hebt gehad in de periode op weg naar deze mooie dag. Die gevoelens maakten pijnlijk duidelijk hoezeer publieke figuren tot object worden van maatschappelijke aandacht en soms van mediajacht.''

Bij het uitspreken van de huwelijksbelofte zegt Mabel hard `ja'. Even later in de Oude Kerk klinkt Bach (Kommst du nun, Jesu, vom Himmel herunter), op het orgel gespeeld door Bas de Vroome, organist van de Oude Kerk. En Bach, gezongen door de Laurenscantorij (`Lobe den Herren, den mächtigen König der Ehren')

Het paar zingt mee met gezang 460: ,,Ja, hij spaart ons en hij redt ons. Hij kent onze broze kracht.'' Mabel kijkt naar Friso. Ze sluit haar ogen als in het gebed dat voorganger Carel ter Linden aanheft de drie vaders prins Claus, haar vader en haar stiefvader worden herdacht. Ze kijkt bitter als haar vriendin Willemijn Verloop 1 Corinthiërs 13 leest. ,,Liefde wordt niet verbitterd, liefde vindt niets onvergeeflijk. Onrecht maakt haar niet gelukkig, waarheid maakt haar gelukkig.''

Mabel kijkt naar Friso op. ,,Geloof en hoop en liefde'', leest Willemijn Verloop verder ,,zullen blijven, alle drie, maar de grootste is de liefde.'' Mabel glimlacht kwetsbaar.

Alles is van symboliek beladen, dat maakt deze dienst zo zwaar. De huwelijksinzegening is een antwoord op alle aantijgingen die het bruidspaar niet mocht weerspreken het afgelopen jaar. Dit weekend onthulden vrienden van Friso en Mabel, onder wie Huub Oosterhuis, in deze krant dat het paar de toezegging van minister-president Balkenende had gehad ,,met opgeheven hoofd te kunnen vertrekken''. Zij hadden niet verwacht dat de minister-president in de persconferentie waarin hij bekend maakte de toestemmingswet niet in te zullen dienen, zou zeggen: ,,Tegen onwaarheid is geen kruid gewassen.''

Huub Oosterhuis dichtte het huwelijkslied voor Friso en Mabel. ,,Om vrijheid ben je gegaan. Je vond en je raakte kwijt. Je zocht en je werd gevonden.''

Carel ter Linden vergelijkt hun liefde in zijn preek met `de vlammen des Heren, vele wateren zullen hen niet kunnen blussen' uit het Hooglied. ,,Er zíjn door de loop der gebeurtenissen, vele wateren als een stortvloed over jullie heengegaan'', zegt Ter Linden. ,,Mensen hebben jullie en nu zeg ik het voorzichtig daarbij niet altijd recht gedaan. Maar als één ding ons duidelijk is geworden, dan is het wel, dat jullie liefde hecht is, en dat zij bestand bleek tegen wat er over jullie heen kwam. Ja, zij is er eerder sterker door geworden.'' Mabel ademt diep.