Het levenslied

,,Het levenslied is het repertoire van het volk, gezongen in de taal van de straat. Het levenslied is nooit weggeweest, wel beleeft het de laatste jaren een revival omdat bepaalde mensen van de grachtengordel dit volkse lied met zijn trage muzikale lijnen omarmd hebben. Zangeres Zonder Naam, Johnny Hoes en André Hazes hebben hebben nooit iets anders gezongen en sommige teksten van Lennaert Nijgh voor Boudewijn de Groot grenzen aan het levenslied.''

Vanavond treedt zanger, producer en tekstschrijver Peter Koelewijn (Eindhoven, 1940) als jurylid op tijdens de Avond van het nieuwe levenslied in Amsterdam. Hij treedt ook op, natuurlijk met Kom van dat dak af, zijn sensationele doorbraak uit 1960 samen met de band die de Rockets heette. Een langere naam paste niet op de versterker. Daarna kwamen Marijke, Angeline (m'n blonde sex-machine), Pappie loop toch niet zo snel en Is je moeder niet thuis. Peter & Zijn Rockets maakten tot ver in de jaren tachtig songs, altijd gebaseerd op het stevige ritme van de rock 'n' roll. De laatste jaren trad Peter Koelewijn op de voorgrond als producer, onder anderen van Helmut Lotti. Hij blijft optreden, vaak solo, soms met de Rockets uit de jaren zeventig in reünie-concerten. Hij schreef succesvolle teksten voor tal van artiesten, zoals Willeke Alberti, Ria Valk en Bonnie St. Claire. Nu maakt hij met de River Zydeco Band uit Raamsdonkveer een cd met `zwarte cajun'.

,,Eigenlijk moet je eerder aan Johnny Hoes vragen wat een levenslied is. Ik ben een rocker, net zoals ik zing op de cd Het beste in mij (is niet goed genoeg voor jou). Een lied gaat over een meisje dat onze concerten bijwoont. Voor een rock 'n' roll-zanger `is ze banger dan voor storm, onweer of hel'. Ik houd ervan met harde ritmes stevig op de grond te staan. Een zanger van het levenslied is een gewone gozer. Ik trad eens op met Cliff Richard en dat bleek een normale jongen met wie je gerust een biertje kunt drinken. Rock 'n' roll is geen levenslied, maar het kent wel elementen uit het levenslied. Bovendien is een goed levenslied ook dichterlijk. Voor het festival `Avond van het nieuwe levenslied' hebben we 160 teksten gelezen. Een levenslied bespeelt de sentimenten, het is eigenlijk de kasteelroman onder de liedkunst.

,,As tears go by van de Rolling Stones zou ik geen levenslied willen noemen, dat is een lovesong. Toendertijd wilde Mick Jagger er geen single van maken terwijl iedereen erom vroeg. Wij besloten dat wel te doen, heel brutaal. We speelden het gewoon na. Twee dagen later brachten de Stones prompt de single alsnog uit. Al onze moeite voor niets.

,,Een levenslied moet altijd slecht aflopen. De laatste regels van Manuela gaan als volgt: `De dokters vechten door/ Ze weten niet waarvoor.' Als Jacques Herb had gezongen: `De dokters vechten door/ Ze slepen haar erdoor', dan was het geen levenslied geweest. Het gaat over dood, droefenis en afscheid, over mooie meisjes die van de brug afspringen of neerstorten met een vliegtuig. Erg tragisch allemaal. In the Ghetto van Elvis Presly is een levenslied, net als Crying in the Chapel.

,,Of Kom van dat dak af ook een levenslied is, kan ik niet zeggen. Het ritme is te opzwepende rock. Bij dit genre hoort slepende muziek. Ik speel Kom van dat dak af nog altijd. Ik verloochen mijn verleden niet. Iedereen vindt het geweldig, van kind tot grijsaard. Ik kan wel zeggen dat Kom van dat dak af naast het Wilhelmus het tweede Nederlandse volkslied is. Begrijp me goed, ik zeg dat in alle bescheidenheid.''

Avond van het nieuwe levenslied: 26/4 Nieuwe de La Mar Theater, Amsterdam. Res.: (020) 5305320. website: www.peterkoelewijn.nl