En weer is Schumacher de beste

Jenson Button hield Michael Schumacher zaterdag in Italië verrassend van diens vierde opeenvolgende pole-position van het Formule 1-seizoen. De Brit kon niet voorkomen dat de Duitser zijn vierde race van 2004 won.

In alle vroegte gisterochtend oefende het team van British American Racing (BAR) op de pitstop. Er leek geen einde aan te komen. Het was iets na achten, zes uur voordat de Grote Prijs van San Marino van start zou gaan. Het circuit werd schoongeborsteld en de hospitality-units, de visitekaartjes van de teams in het rennerskwarier, werden nog eens opgepoetst.

De Formule 1-coureurs waren nog lang niet op het circuit. Een uur later zou Juan Pablo Montoya de eerste zijn. Terwijl de meeste monteurs van de negen andere teams in het rennerskwartier arriveerden, hadden hun collega's bij BAR er al een flink aantal drills in de pitstraat van het Autodromo Enzo e Dino Ferrari opzitten. Net zoals ze dat zaterdagavond hadden gedaan toen de andere ploegen hun spullen al hadden gepakt.

Een mecanicien zat achter het stuur van de wagen van Jenson Button, de Engelsman die zaterdag met zijn snelste tijd in de kwalificatietraining pole-position had veroverd. De pitstops zouden cruciaal worden voor Button om Michael Schumacher – gisteren naast Button op de eerste startrij, iets verder naar achteren – achter zich te houden. Dus steeds werd de wagen met nummer 9 een meter of vijftien vooruitgeduwd door twee monteurs, tot in het omlijnde vak bij Buttons pitbox. Krikken eronder, vier nieuwe wielen erop, vele liters virtuele brandstof erin en af en toe een nieuwe neus. Echt teamwerk: inclusief een paar kijkers van de renstal was er ruim dertig man bij betrokken.

Maar tijdens de race kon Button niet profiteren van de extra inspanningen van zijn team. De Engelsman startte goed, liet zich niet verrassen door Schumacher en nam in de eerste ronden zelfs wat afstand van de Ferrari van de zesvoudige wereldkampioen. ,,Ik was niet bang dat ik Michael niet achter me kon houden'', zei de dappere Button na afloop. Inhalen is immers geen eenvoudige klus op Imola. ,,Tot aan de eerste pitstop. Daarna was er opeens een geweldig gat met Michael. I was quite shocked'', sprak de 24-jarige coureur deftig.

De eerste stop van Button duurde 9,7 seconden, die van Schumacher, twee ronden later, 7,8. Het verschil van bijna twee seconden is een eeuwigheid in de Formule 1. En daarmee was de race al na een kwartier beslist. Schumacher stuurde vervolgens nog vijf kwartier aan de leiding, en na 62 ronden was zijn vierde achtereenvolgende zege van het seizoen een feit, zijn zesde in Imola.

Button behaalde met de tweede plaats zijn beste prestatie sinds hij in 2000 tot de Formule 1 toetrad. De man voor wie hij in 2001 bij het team van Williams het veld moest ruimen, Montoya, werd derde. De Colombiaan was verbaasd dat de wedstrijdleiding geen maatregelen had genomen tegen Schumacher, die hem in de eerste ronde bij een inhaalpoging van de baan had gedrukt. Schumacher, die bij de persconferentie als winnaar tussen Button en Montoya in zat, reageerde koel op de beschuldiging van de Zuid-Amerikaan dat hij niet sportief was geweest. ,,Ik zag hem niet'', zei de Duitser.

Het was een vreemde aanblik in Imola: voor het eerst dit seizoen stond er geen Ferrari op pole-position. Uitgerekend op het `eigen' circuit, niet ver van thuisbasis Maranello, werd het team van Ferrari zaterdag verslagen. En dat voor de ogen van duizenden tifosi, die de zonovergoten tribunes traditiegetrouw Ferrari-rood kleurden. De grote baas van Ferrari, Luca di Montezemolo, was not amused. Terwijl hij na drie overwinningen in even zoveel wedstrijden op koers ligt voor zijn zevende wereldtitel in de Formule 1, zag Schumacher de aanloop naar de thuisrace van Ferrari bedorven door Button.

De Brit stond dit prille seizoen al twee keer op het podium, in Maleisië en in Bahrein, en tijdens de kwalificatietraining zette hij een nieuwe stap in zijn carrière. Hij veroverde in Imola zijn eerste pole-position, nadat Schumacher er mede door een stuurfout in de chicane niet in was geslaagd de tijd van Button te verbeteren. Het was ook het hoogtepunt in het zesjarig bestaan van British American Racing en weer een mooi succes voor Honda. De Japanse motorenleverancier stond in Imola voor het laatst dertien jaar geleden op pole-position, met McLaren-coureur Ayrton Senna, de Braziliaan die hier op 1 mei 1994 crashte en om het leven kwam, 34 jaar oud.

Doordat Button van pole-position vertrok, duurt het nog langer voordat Schumacher het record kan verbeteren van Senna: de Braziliaan scoorde 65 pole-positions, Schumacher 58. Wijlen Jim Clark en Alain Prost delen met 33 de derde plaats.

Imola 2004 stond vooral in het teken van de tienjarige dood van drievoudig wereldkampioen Senna. De legende reed gisteren mee, in de vorm van een zwartwit-afbeelding op de kanariegele wagens van het team van Jordan. Beide wagens haalden de finish niet. Ook een van de twee bolides van Minardi, als eerbetoon aan Senna op de zijkanten voorzien van de Braziliaanse vlag en het woord saudade (weemoed), viel uit.

De zus van Senna, Viviane, had alle lof voor het initiatief van Jordan en Minardi. Als voorzitter van de Senna Foundation, die ze oprichtte na de dood van Ayrton en waarvan de opbrengsten naar Braziliaanse kinderen gaan, was ze te gast in Imola. Gekleed in het zwart poseerde Viviane voorafgaand aan de Grote Prijs zittend op een oude Lotus die bijna twintig jaar geleden werd bestuurd door haar broer. Oud-coureur Gerhard Berger had met die wagen, voorzien van slicks (banden zonder profiel – nu niet meer toegestaan) een paar rondjes gereden. De Oostenrijker deed dat niet alleen uit eerbetoon aan Senna, maar ook voor zijn landgenoot Roland Ratzenberger, die een dag voor de Braziliaan tijdens de training verongelukte. Op hetzelfde circuit krijgen de vele Senna-herdenkingen een vervolg met een speciale mis.

Sinds de dood van Senna is er veel veranderd in de Formule 1: de sport is aanzienlijk veiliger geworden, en enorm populair, hoewel de dominantie van Michael Schumacher en Ferrari de sport eerder schaadt dan goed doet. Eén ding was in Imola hetzelfde als in 1994 en in vele jaren daarna: de winnaar.