Relatietherapie bij de Bijenkorf

Sophie de Klerck (38) is fulltime voorlichter bij een internationaal bedrijf, moeder van Max (6) en Tom (3), woont (tijdelijk niet) samen met Mark (40) en vertelt over haar drukke leven.

Eindelijk weer eens funshoppen met mijn vriendin Tess. We beginnen in de Bijenkorf, op de parfumerieafdeling. ,,De hoogste tijd'', roept Tess. ,,Ik heb dit jaar nog niet één lipstick gekocht.''

Terwijl zij de nieuwe Chanels test, ga ik huilen. ,,Sophie, wat heb je?'' Tess troont me mee naar de brasserie. ,,Oh Tess, ik heb zo'n heimwee. Eigenlijk al meteen toen ik begon aan mijn time out. Toen ik met mijn koffers aankwam in dat lege huis van Jan, moest ik denken aan wat Max ooit zei: `Mam, als ik later alleen ga wonen, weet je wat ik dan als eerste ga doen? Jullie opbellen of ik langs mag komen.' Toen heb ik in de gang op mijn koffers zitten janken.''

,,Maar je kunt toch zo weer terug?''

,,Niet zomaar, Mark heeft condities gesteld. Hij wil niet langer de battle of the sexes. En ik maak me zo'n zorgen om de kinderen. Tom heeft laatst allebei de benen van zijn Action Man afgebroken. Max belde me, hij zei: `Ik heb vannacht jammer genoeg niet meer van je gedroomd, mam.' Ik maak me zelfs zorgen om de hond. Ik heb nu zo'n dog-walker van de doggy daycare, maar volgens mij neemt hij Bas nauwelijks mee naar buiten en snuffelt-ie de hele dag door mijn spullen.''

,,Wat zie je zelf als oplossing?''

,,Ik weet het niet meer. Misschien moet ik mijn baan opgeven. Ik vind mijn werk fantastisch, really, maar soms denk ik: waar doe ik het voor, dat harde werken. Nooit tijd voor de film, met een boek bij de tv, naar het bos met de kinderen. En ik zou nu eindelijk eens die promotie moeten krijgen. Maar de bottomline is: Ik mis mijn Mark en ik erger me steeds meer aan Jan. Nooit houdt-ie zich aan een afspraak. Of hij is weer naar een of andere hot date of hij moet naar zijn zwemclub Ketelbinkie. Zit ik wéér alleen met het eten.''

,,Als je mijn analyse wil: jullie probleem is dat de ene partner een leading career heeft en ook nog eens vrouw is. En de ander is een man met deeltijdambitie, die zich ondergewaardeerd voelt. Waarom nemen jullie niet een mediator? Die helpt je met begrip voor elkaar kweken. Neem nou eindelijk eens die au pair. Zonder mijn au pairs zou ik niet overleven. En huur een tweede hulp. Wat je werk betreft, daar moet je ook actie gaan ondernemen. Niet wachten tot de dingen vanzelf veranderen.''

,,Goed idee. En ik zal nu eindelijk mijn vreselijke assistente ontslaan en vervangen door een junior manager. Wat wij nodig hebben is more chiefs, less indians, we leven tenslotte in a knowledge based society. Ik vrees trouwens dat we binnenkort weer zo'n hei-achtige meeting hebben, weg van het corporate klimaat, stimulerend voor het creatief denken en doen, jeweetwel. Ik hoor mijn baas al zeggen: `Ik voel bullet points opkomen, ik heb input in mijn hoofd.' Maar nu ga ík eens uiteenzetten wat er moet veranderen. Dan zullen ze wel inzien dat ze mij de leiding moeten geven. Vind je trouwens dat ik mijn Fransman moet afschaffen?''

,,Welnee, een minnaar is voor werkende moeders echt de enige manier om quality time over te houden. Neem van mij aan: een minnaar, een mediator, een au pair en een extra hulp. Dan komt alles weer goed.''