`Elk bonnetje wordt ingevoerd in de pc'

Hoe bereiden mensen zich voor op hun oude dag? Vandaag Rob Bronsgeest, ooit ICT-manager, nu werkzoekend. ,,Je gaat een minimum voor jezelf bepalen.''

,,Toen ik nog werkte, wist ik niets van financiële planning en pensioenopbouw. Je pensioen, dat was 70 procent van je laatstverdiende inkomen, dat was alles wat ik wist. Ik verdiepte me er verder niet in, snapte het ook niet. Ik dacht: het zal wel.

,,Dat veranderde toen ik commercieel directeur werd van een ICT-bedrijf, een dochter van KPN, en onder de pensioenregeling van het telecombedrijf kwam te vallen. KPN had een regeling waarbij je als werknemer moest kiezen tussen een beleggingspakket met óf veel óf weinig risico, dus je móest er wel over nadenken. Bovendien kreeg ik daar opties, waardoor ik meer ging nadenken over de toekomst.

,,Toen ik in 2001 door een conflict op straat kwam te staan en een ontslagvergoeding meekreeg, werd dat denken over mijn oude dag alleen maar verder gestimuleerd. Ik vond al snel een nieuwe baan, als consultant bij IBM, maar na acht maanden liep dat op niets uit en zat ik zonder werk, net op het moment dat de markt instortte. Weer werd ik met een som geld op straat gezet. Ik heb dat geld in een stamrechtpolis gestopt, die elke maand een bepaald bedrag uitkeert.

,,Toen ik eenmaal thuis zat, ben ik pas echt over mijn financiën gaan nadenken. Al vanaf mijn twintigste hield ik een soort huishoudboekje bij, dus plannen kon ik wel. Door mijn ontslag daalden mijn inkomsten van 5.000 euro netto per maand naar 1.400 euro netto. Terwijl mijn uitgaven rond de 2.500 euro lagen. Ik moest dus echt gaan bezuinigen.

,,Mijn grote huis in Eindhoven heb ik verkocht. In plaats daarvan heb ik een flat in Den Haag gehuurd, dichter bij mijn familie. In Eindhoven betaalde ik 750 euro aan hypotheeklasten, hier 400 euro aan huur. Dat maakt niet eens zoveel uit, omdat een deel van de hypotheeklasten aftrekbaar is. Maar door de overwaarde van mijn huis heb ik nu wel een flinke spaarpot. Bovendien scheelt het onroerendgoedbelasting en verwarmingskosten. Verder heb ik een paar vakbladen opgezegd en heb ik eens kritisch naar mijn verzekeringen gekeken. Je gaat een soort minimum voor jezelf bepalen. Ik maak er nu een sport van om bijvoorbeeld zo lang mogelijk met mijn auto te doen. Dat lukt nog niet zo goed, want mijn dertien jaar oude Alfa Romeo 164 is nu kapot. Hij kan 240 km/u en ik heb er iets te hard mee over een drempeltje gereden. En daar kan de aluminium motor niet tegen.

,,Op een spreadsheet in de computer houd ik heel goed mijn financiën bij. Elk bonnetje van Albert Heijn wordt ingevoerd. Zo weet ik dat ik maandelijks 170 euro aan boodschappen uitgeef. Ook alle inkomsten die ik de komende dertig jaar naar verwachting zal krijgen, heb ik ingevoerd: de winst op mijn huis, het stamrecht, mijn uitkering, AOW, pensioen. Ik heb mijn financiële situatie uitgewerkt tot mijn 81ste, al word ik dat misschien wel nooit. Het voordeel van zo'n planning is dat ik elk cijfertje à la minute kan aanpassen en meteen kan zien welk effect dat op de lange termijn heeft.

,,Ik weet dat ik het op deze manier financieel moet kunnen redden. De kunst is wel om te bedenken hoeveel geld je over tien of twintig jaar nodig hebt. Het enige probleem is dat vorig jaar een rommelig jaar was: ik verkocht mijn huis, de spaarhypotheek werd uitgekeerd en ik ben gaan beleggen. Daardoor heb ik nog geen exact beeld van mijn totale maandelijkse uitgaven. En er blijven natuurlijk onzekere factoren. Theoretisch kunnen de televisie, de koelkast en de auto tegelijk kapotgaan. Daar heb ik geen voorziening voor getroffen in mijn planning.

,,Ik vind plannen nu echt leuk. Ik heb er wel eens over gedacht om een financieel adviesbureau op te richten, maar daar is mijn kennis toch te gering voor. Dan moet je je tarieven zo laag stellen dat het niet meer rendabel is. Bovendien ken ik hier in Den Haag nog te weinig mensen.

,,Volgend jaar stopt mijn WW-uitkering. En pensioen bouw ik nu ook niet meer op. Maar al met al heb ik een goed gevoel over mijn financiële toekomst. Een baan met het salaris dat ik had, daar heb ik geen hoop meer op. Ik besteed nu veel tijd aan diverse vrijwilligersfuncties. Ik ben onder meer penningmeester van enkele humanistische organisaties en ik geef computerles aan senioren. Wellicht groeit mijn vrijwilligerswerk uit tot een betaalde baan.''

Dit is deel 2 in een serie over financiële planning van de oude dag. De redactie is op zoek naar een kunstenaar die zich op niet-alledaagse wijze op zijn of haar pensioen voorbereidt. Reacties naar geld@nrc.nl

Naam: Rob Bronsgeest (53)

Beroep: was ICT-manager, nu werkzoekend

Woonplaats: Den Haag

Burgerlijke staat: gescheiden