Dyslectische zoon gelukkig op tijd van vmbo gehaald

Met belangstelling begon ik het artikel van Kars Veling te lezen `Geef gewoon goed onderwijs' (Opiniepagina, 15 april). Mijn ervaring met het onderwijs is tot nu toe alles behalve rooskleurig. Er zijn weinig of geen voorzieningen voor leerlingen met leer- en opvoedingsproblemen. Het stoort mij echter zeer dat leerproblemen en opvoedingsproblemen op één hoop worden gegooid. Beide soorten problemen behoeven een eigen aanpak.

Voor ieder (probleem) kind moet een diagnose worden gesteld. Waar ligt de oorzaak van een probleem? Een opvoedkundig probleem is een heel ander probleem dan een leerprobleem. Indien een kind echt niet goed kan leren geef hem of haar dan minder theorie.

Mijn dyslectische zoon heeft klas 1 en 2 van het vmbo Grafisch en Creatief van het Johan de Witt College gezeten. Hij kwam daar met een advies theoretische leergang en na twee jaar ging hij over naar de derde van de kaderklas. Ik heb nimmer de indruk gehad dat men echt rekening heeft gehouden met zijn dyslexie. Iedere ouderavond kon ik aan de leraren weer uitleggen dat mijn zoon dyslectisch is. Ik kon niet instemmen met een overgang naar een derde kaderklas en heb mijn zoon onmiddellijk ingeschreven op een particuliere school. Binnen één jaar had hij zijn staatsexamen mavo met zeven vakken gehaald. Mijn zoon doet nu in één jaar zijn havo, wederom staatsexamen, en voor zover we nu kunnen beoordelen zal hij zeker slagen.