Het publiek moet Septeto oppeppen

Het had een haartje gescheeld of Septeto Nacional Ignacio Pineiro had gisteren niet op het podium van de Leidse Stadsgehoorzaal gestaan. Net als bij de uitreiking van de Grammy Awards, waar hun nieuwe album Poetas del Son was genomineerd, kampten de Cubanen met visumproblemen. Gelukkig heeft iemand de Nederlandse ambassade in Cuba duidelijk gemaakt dat het hier niet zomaar een bandje betrof.

Septeto Nacional bestaat al meer dan 75 jaar en is een instituut. Toen Ignacio Pineiro in 1927 een trompet toevoegde aan de gebruikelijke sexteto-formule, was dat het startschot voor de swingende versie van de són. Zijn septet, dat in de jaren twintig gold als een van de topensembles van Cuba, overleefde zijn vertrek in 1935 en het uitbreken van de socialistische revolutie. Na een periode van radiostilte bliezen vers aangetrokken muzikanten de band in 1985 nieuw leven in. En in de slipstream van de succesvolle Buena Vista Social Club veroverde een nieuwe generatie bandleden een nieuwe generatie publiek.

Te vrezen valt echter dat de geest van oprichter Ignacio Pineiro al die personeelswisselingen niet heeft overleefd. De groep die gisteren in Leiden optrad was duidelijk niet van hetzelfde kaliber als de band die George Gershwin inspireerde tot de Cuban Overture. Wat Septeto Nacional tijdens zijn eerste concert van de Nederlandse toer deed was niet spetteren maar kabbelen. De aanstekelijk bedoelde liedjes klonken als museumstukken die lange tijd niet zijn afgestoft. De tempowisselingen waren niet bijster scherp afgebakend. En de trompettist zat volledig vastgeplakt aan zijn bladmuziek waardoor hij eerder bestudeerd klonk dan bezield. Maar hoofdschuldige aan de algemene matheid was Raspa, de sonero wiens strot veel minder charismatisch schuurpapier bleek te bevatten dan zijn bijnaam deed hopen.

Niet dat dat het publiek veel kon schelen. De Cubanen preekten duidelijk voor eigen parochie en konden geen kwaad doen. De lange, exclusief Spaanse aankondigingen werden zonder meer geslikt. Vanaf de eerste maat werd er gedanst. En ook voor het op commando in de handen klappen en zwaaien waren de fans niet te beroerd.

Dat enthousiasme wist bij de band dan toch af en toe het vuur van de passie wat op te stoken. Maar veel meer dan een flakkerend waakvlammetje werd het helaas niet.

Concert: Septeto Nacional Ignacio Pineiro. Gehoord: 21/4 in Stadsgehoorzaal, Leiden. Herh: 22/4 in Theater 't Speelhuis, Helmond; 23/4 in Oosterpoort, Groningen; 24/4 in Vredenburg, Utrecht.