`Stunten doen wij zelden'

Piet Zoomers heeft de leiding van zijn modezaken neergelegd. ,,Eindelijk heb ik tijd om al onze vestigingen te bezoeken.''

Wie vanaf de A1 tussen Apeldoorn en Deventer de afslag richting Wilp neemt kan er niet omheen: de borden die naar de `modemall' van Piet Zoomers leiden. Zoomers is een begrip in Wilp, een kleine gemeente onder de rook van Deventer. Zijn op Amerikaanse leest geschoeide winkelpromenade heeft het dorp voorspoed en aanzien gebracht. Achter het 5.500 vierkante meter tellende complex draait de ene na de andere familieauto het parkeerterrein op. ,,En vandaag is het een rustige dag'', zegt Zoomers, een guitige, goed geklede zestiger. ,,Moet u hier eens tijdens ónze dolle dwaze dagen komen. Dan staan de mensen om zes uur 's morgens voor de ingang.''

Sinds een paar maanden is Zoomers (Deventer, 1940) algemeen directeur af. Hij heeft de leiding van zijn modemall, de negen overige Zoomers-vestigingen en het nieuwe distributiecentrum in Deventer overgedragen aan zijn zoon Bas (35) en de voormalige inkoopdirecteur Richard van Roon. Zijn kantoor heeft hij weliswaar nog niet ontruimd, en tijdens directievergaderingen heeft hij moeite om zijn mond te houden, maar voor zíjn doen leidt Zoomers nu een rustig leven. ,,De afgelopen maanden heb ik al onze vestigingen bezocht – van Zwolle tot Enschede en Arnhem. Tijdens mijn directeurschap deed ik dat zelden. Ik had er gewoonweg de tijd niet voor.''

Tijdens een rondleiding door de modemall houdt Zoomers zijn pas in bij een zwartwitfoto van een oude boerderij. ,,Daar is het allemaal mee begonnen'', zegt hij, niet zonder weemoed. Zijn vrouw José en hij bouwden het voormalige woonpand begin jaren zeventig – in strijd met alle bouwvoorschriften – om tot een winkel in T-shirts en spijkerbroeken. Tegen die tijd had hij al voor menig modehandelaar gewerkt, maar bij de meesten hield hij het nog geen jaar vol. Toen zijn laatste werkgever over de kop ging, nam hij zichzelf voor nooit meer voor een baas te werken. ,,Mezelf over de kop werken voor een ander – ik leek wel gek.''

In dat eerste jaar, 1973, behaalde Piet Zoomers een omzet van 800.000 gulden. Sindsdien ging het alleen maar bergopwaarts; de T-shirts werden verruild voor hippe Armani-jeans en Hugo Boss-kostuums. Zelf verklaart de detaillist zijn succes door de verzorgde, persoonlijke uitstraling van zijn modezaken (,,ik ontferm mij over alle hoekjes en gaatjes'') en de stijlvolle reclamecampagnes. ,,Waar andere adverteerders om het hardst roepen dat de pakken en dassen tegen bodemprijzen de winkel uitvliegen, houd ik het sober. Stunten doen wij zelden, hooguit verkopen wij een achtdelig kostuum voor een mooie totaalprijs.'' In 2003 bedroeg de omzet van zijn mode-imperium 43 miljoen euro, een stijging van 6 procent ten opzichte van het jaar ervoor. Trots: ,,En dat in een jaar dat de modebranche een omzetdaling van enkele procenten kende.''

Een andere verklaring voor zijn succes is dat Zoomers zichzelf op alle mogelijke manieren in de kijker weet te spelen. Zijn naam prijkt al achttien jaar lang op het volleybalshirt van de Nederlandse topclub Dynamo – een van de vele sportclubs die Zoomers sponsort. Hij kleedt sinds 1986 het Nederlands elftal en is sinds acht jaar hofleverancier van de nationale Olympische ploeg (,,moeilijk hoor, al die op maat gesneden tenues voor dames zonder buste en heren met spierballen''). Hoe hij die opdrachten binnensleept? Zoomers haalt zijn schouders op. ,,Het sponsorwereldje is klein. Je ontmoet iemand. Hij noemt je naam, en van het een komt het ander.'' Dat hij het Nederlands voetbalelftal mag kleden, beschouwt hij als een grote eer. ,,Alsof het om Hare Majesteit gaat. Zo voel ik dat.''

Ook nu hij met pensioen is, zal Zoomers nauw bij zijn zaak betrokken blijven. ,,Ik beschik nog altijd over 51 procent van de aandelen, nietwaar?'' Tijdens directievergaderingen wordt hij steevast aangesproken met de eretitel `goeroe'. ,,Maar ik heb groot vertrouwen in mijn opvolgers'', haast Zoomers zich te zeggen. ,,Ze zijn jonger, leggen andere accenten, maar hebben wel het voornemen om mijn lijn door te trekken.''

Tot zijn eigen verbazing geniet Zoomers er nog elke dag van dat hij zijn eigen tijd kan indelen. ,,Mijn vrouw en ik wonen in een mooi huis, in een bosrijke omgeving. Ik golf wat vaker dan vroeger en wie weet ga ik binnenkort weer een marathon lopen.''

Dit is een wekelijkse rubriek over mensen die vooruitkijken naar of terugblikken op hun loopbaan.