Plassende mannen

Sinds twee weken staat in de Kleine Houtstraat, naast de historische Gasthuispoort, een zilverkleurig, stalen scherm met het wapen van Haarlem. Het is een urinoir. De gemeente spreekt liever van een plasboog. Hoe is het toch mogelijk, zeggen omwonenden, dat de gemeente zoiets lelijks neerzet pal naast een monumentale poort die vorig jaar nog voor veel geld is opgeknapt.

Daar komen twee politiemannen aanlopen. Een van hen is wijkagent Ben van Looij. Bewoners klampen hem aan en bespreken de kwestie. De politieman heeft begrip voor de woede van de bewoners. Hij slingert regelmatig wildplassers op de bon en het is dan prettig om mannen te kunnen wijzen op het bestaan van plasbogen als deze, dat verhoogt de legitimiteit van zijn optreden. Maar als we de wijkagent om zijn persoonlijke mening vragen, dan zou hij deze plasboog niet naast de fraaie Gasthuispoort hebben geplaatst. Er staan trouwens al twee openbare plasgelegenheden in de buurt.

De bewoners zien de plasboog als een monument van minachting voor hun straat. De Kleine Houtstraat is toch al niet de gemakkelijkste straat om in te wonen en werken. Er is sprake van drugshandel. Er zijn coffeeshops en sekstheaters. Een poolcafé trekt moeilijke jeugd. Er wordt ondanks een verbod met brommers gereden. Jongeren hangen bij de historische poort die toegang geeft tot een openbare tuin waar honden illegaal poepen. De jongeren bedreigen passanten. Ryan van der Weerd van de antiekwinkel naast de poort is al eens in elkaar geslagen.

Net nu het de laatste tijd wat beter ging, zet de gemeente Haarlem er zonder pardon een plasboog neer. Annie Willems kijkt er vanaf haar ontbijttafel op uit. Kinderen op een bovenwoning zien wat de mannen doen. De vrouw van de antiekwinkel vreest toenemende onveiligheid. De plasboog stinkt. En het gevaarte mist z'n doel. Mannen, al of niet dronken, negeren het urinoir en blijven tegen de historische muren plassen. Of ze plassen er aan de verkeerde kant tegenaan. Aan vrouwen wordt niet eens gedacht. Laat ze dat ding ergens neerzetten waar bewoners er geen last van hebben.

Het antwoord komt van stadsdeelmanager Hans Vriend. Het zit als volgt. Om het wildplassen tegen te gaan zet de gemeente urinoirs in het centrum. Een van de hotspots op het gebied van wildplassen is de Gasthuispoort. De urine tast de monumentale stenen aan. Er is een bouwvergunning aangevraagd. Daar is geen bezwaar tegen ingediend. Ook de welstandscommissie heeft ernaar gekeken en het ontwerp goed bevonden. En de plasboog staat enigszins uit het zicht. Het object wordt regelmatig schoongespoten. Zo simpel is het. Dat mannen er geen gebruik van maken is natuurlijk moeilijk te bestrijden. Net zo moeilijk, zegt de stadsdeelmanager, als mannen ertoe bewegen om gebruik te maken van wc's in een van de vele cafés in de straat.