Kriskras over 31 Limburgse hellingen

Zondag wordt de Amstel Gold Race gereden, de enige Nederlandse wielerwedstrijd die meetelt voor de wereldbeker voor profs. De eerste Race werd gehouden in 1966, zodat de koers morgen aan de 39ste editie toe is. Een respectabel aantal, maar weinig in vergelijking met `klassieke' klassiekers als Milaan-San Remo, Parijs-Roubaix en de Ronde van Vlaanderen, die stammen uit het begin van de vorige eeuw.

Op www.amstelgoldrace.com is het nodige te beleven aan voor- en napret. Voor de wedstrijd van morgen geeft de site uiteraard de complete lijst van 192 coureurs, compleet met geboortedata en rugnummers. Ook is er een kaartje met het parcours. De wedstrijd begint om kwart over tien op de Markt in Maastricht, de finish is op de Cauberg in Valkenburg, dat hemelsbreed amper tien kilometer verder ligt, maar waar de renners pas na half vijf, om 16.37.39 volgens het tijdschema, verwacht worden. Een kaartje is dus geen overbodige luxe: er is geen wielerwedstrijd die zich in zulke curieuze bochten slingert om alle hellingen op een tamelijk beperkt oppervlak in Zuid-Limburg optimaal te benutten. Om niet helemaal de draad kwijt te raken is de route in drie delen gesplitst, elk met een eigen kleur. Sommige delen van het traject worden meermalen gereden, soms in tegengestelde richting.

De site biedt ook de mogelijkheid het parcours interactief te verkennen. De nadruk ligt op de hellingen, 31 in totaal, waarvan sommige twee of drie keer in het parcours voorkomen. Elk klimmetje wordt voorgesteld met een plaatje met gegevens over hoogte, lengte en stijgingspercentage. De Cauberg wordt drie keer beklommen, de Sibbergrubbe twee keer, maar scherprechter wordt waarschijnlijk de verschrikkelijke Keutenberg, op ruim tien kilometer van de finish. Het is ook mogelijk de route per animatie te verkennen. In enkele minuten wordt het parcours van 251,1 kilometer afgelegd, waarbij de aandacht nogal wordt afgeleid door een coureurtje dat over het corresponderende hoogteprofiel rijdt.

Voor de liefhebbers is het archief een luilekkerland van heroïsche en bijna vergeten namen. Wie kent nog Jean Stablinski, Bernard van de Kerckhove en Jan Hugens, de eerste drie van de Amstel Gold Race uit 1966? De Nederlander Hugens was destijds de sterkste, maar verspeelde de zege omdat vlak voor de meet zijn kettting vastliep.

Ook andere wielerklassiekers hebben eigen websites. Die zijn bijna allemaal te vinden via de startpagina wielrennen.pagina.nl, waarop ook grote rondes als Tour, Giro en Vuelta en talloze andere sites van organisaties en individuele coureurs staan.