EERDER VOLWASSEN MET MOBIEL?

Ik las met belangstelling het artikel `De mobiele beller wordt steeds jonger' (Leven &cetera 27 maart).

Ik ben zo'n ouder die het geen goed idee vindt een jong kind een mobiel te geven. Kennelijk behoor ik tot die groep ouders die `niet van deze tijd is'. Ik geef toe dat dit steekt, niet alleen omdat het een beetje waar is, maar vooral omdat deze woorden ook nog eens worden uitgesproken door iemand die het kan weten, namelijk een hoogleraar Kind en Media van de Universiteit. Maar vooruit, dit kan wat mij betreft gezegd worden. De grote misser is echter gelegen in de opmerking (van dezelfde hoogleraar) dat deze groep ouders `bezorgd is dat hun kinderen jonger volwassen worden'. Ik signaleer hier een belangrijke denkfout. Het is juist andersom, in die zin dat de groep `mobiel stimulerende ouders' moeite heeft met het volwassen worden van hun kind en de bevordering hiervan. Een ontwikkeling richting zelfstandigheid ( en dus volwassenheid) betekent toch in de eerste plaats dat kinderen zelf hun hersens leren gebruiken, prioriteiten leren stellen en problemen leren oplossen, waarbij het de taak van de ouder is hen hierin te coachen. Hoe kan een kind dit leren bij een continue verbinding met paps of mams? Ik wil nog een stap verder gaan door te stellen dat een `mobiel stimulerende ouder' zelf nog aan volwassen gedrag kan winnen door duidelijke afspraken te maken, zich hieraan te houden en vervolgens te leren vertrouwen op zichzelf en zijn of haar eigen kind.

Kortom, het mobiel is er niet zozeer voor het jonge kind, maar voor de angstige en enigszins onvolwassen ouder die het zonder niet goed aan durft het kind zijn eigen gang te laten gaan.

In een samenleving `in beweging' wordt het bestaansrecht van het mobiel hier geenszins in twijfel getrokken. Hetzelfde geldt voor de waarde ervan als `hebbeding' voor onder meer het jonge kind. De link naar een ontwikkeling richting volwassenheid voert evenwel veel te ver. Overigens, mijn zoon, nu 15, heeft een mobiel. Hij belt bijna nooit. Mijn dochter van 10 heeft er geen. Ik werk als alleenstaande moeder vier dagen in een andere plaats en vergeet mijn mobiel vaak aan te zetten. En ons gezin loopt op rolletjes!