Babyboomers worstelen met schuldgevoel

Wie denkt dat veertigers en vijftigers hun ouders zomaar, zonder wroeging in het verzorgingstehuis opbergen, moet vanavond maar naar de thema-avond Wat doen wij met onze ouders? van de VPRO kijken. Nog nooit, zeggen de deskundigen, zaten er zo weinig ouderen in zorginstellingen en nog nooit zorgden zoveel kinderen voor hun ouders. De meeste kinderen vinden het weliswaar vanzelfsprekend om later voor hun ouders te zorgen, maar er zitten veel bezwaren aan: tweeverdienerschap, afstand, kleine kinderen en huisvesting.

Drie uur lang worstelt de babyboomgeneratie met schuldgevoelens, plichtsbesef en fatsoen. Er zijn er bij die zeggen ,,dat je daar geen kinderen voor hebt'', dat je als kind niet dezelfde zorg aan je ouders hoeft te geven als zij aan jou, dat die boekhouding niet op orde hoeft te zijn. De meeste kinderen vinden dat de overheid verantwoordelijk is voor de zorg aan hun ouders, maar dat zeggen zij bij wie het er (nog) niet op aan komt.

Het omgekeerde is te zien in de documentaire over de zoon van een van de eerste Turkse gastarbeiders in de Leerdamse glasfabriek. Hij verkondigde jaren geleden in een televisieprogramma dat Nederlanders een voorbeeld kunnen nemen aan Turken, die tenminste goed voor hun ouders zorgen. Maar dan keren zijn ouders terug naar Turkije en zij verwachten dat hun oudste zoon in Leerdam voor hen komt zorgen. De druk die op de kinderen wordt gelegd is enorm. Een alleenstaande Hindoestaanse vrouw ergert zich al aan haar moeder als die nog goed ter been is. En net nu de kinderen zelfstandig zijn, hangt haar moeder aan haar. ,,Waar moet je dan slapen?'' vraagt ze de 78-jarige moeder. Haar tienerdochters raken hun kamer kwijt.

,,We zorgen veel'', zeggen de deskundigen. Aangrijpend is de documentaire over een Tilburgs gezin, waarin de moeder de dementerende vader tot het eind toe zelf wil blijven verzorgen. Dat gaat ten koste van haar eigen gezondheid, ze krijgt een hekel aan hem en weet het niet meer en de kinderen overtuigen haar vader naar een verzorgingstehuis te brengen. Het gaat echt niet meer. Als hij wordt opgehaald, kijkt hij niet meer om. Een dag nadat hij is opgenomen heeft hij voor het eerst sinds tijden weer een goede dag, is hij lief. Hadden ze dan misschien toch...? Prachtige televisie-uren, waarbij zorg ook subtiel in beeld wordt gebracht.

Zorg is ook een jas kopen met moeder die dat zelf niet graag doet en vader vergeefs uitleggen hoe de videorecorder werkt.

Thema-avond: Wat doen wij met onze ouders, VPRO, Ned.3, 21.10-0.15u.