AWBZ-budget voorziet soms in meer dan nodig is 3

Als oudere van 70 jaar woon ik zelfstandig. Ik ben goed gezond, maar erg slecht ter been en in het bezit van een gehandicaptenkaart. Zo ben ook ik in contact gekomen met de AWBZ en de WOG van onze gemeente. Bij de WOG deed ik mijn verzoek tot hulpmiddelen en werd allervriendelijkst bejegend. Tijdens een huisbezoek is de situatie bekeken en kreeg ik advies welke aanvragen ik kon indienen. Mij werd meer aangeraden (rolstoel) dan ik nodig had. Van beperkingen was niets te merken bij dit WOG-contact. Al mijn verzoeken zijn ingewilligd: een traplift (15.000 gulden), douche-stoel, po-stoel, drempels. elektrische scooter, verharding van de toegang tot mijn woning en de mooiste, lichtste rolstoel. Bij het uitzoeken van modellen bij de leverancier (Harting-bank Gooi en Vechtstreek) viel mij op dat er niet op kosten werd gelet! Het was alsof ik in de watten werd gelegd!

Bij de vraag naar een rollator botste ik met de ziektekostenverzekering, omdat ik alleen de zware uitvoering vergoed kreeg. Dus schafte ik op eigen kosten mijn rollator aan in 2002!

Mijn ervaring met het AWBZ-gebeuren is dus: het kon niet op. ,,Zolang het budget niet overschreden is, gaan we gewoon door.'' Ik heb niets gemerkt van zorgvuldig omgaan met geld.

Diegenen die van een kleine uitkering moeten rondkomen, moeten voor noodzakelijke hulpmiddelen op de AWBZ kunnen blijven rekenen (Bijstand en AOW). Maar degenen met een goede financiële positie kunnen de normale kosten zelf dragen en bij de grote uitgaven zelfs een bijdrage leveren.

Veel van de gelden gaat op aan de overheadkosten! Schrap arbeidsplaatsen of papiermassa!