Alternatief genezen 1

31 mei 1865: De Eerste Kamer heeft de Nieuwe Geneeskundige Wetten aanvaard. Hoofdpunten zijn de instelling van staatstoezicht op de geneeskunde, de vaststelling van omvangrijke eisen tot verkrijging van medische bevoegdheid en een nauwkeurige omschrijving van de uitoefening van medische beroepen.

9 november 1993: De Eerste Kamer heeft de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (Wet BIG) aanvaard. Hiermee komt een eind aan het absolute verbod op het onbevoegd uitoefenen van de geneeskunst. `Mondige patiënten moeten in het reguliere of het alternatieve circuit terecht kunnen bij die hulpverlener waarvan zij het meeste heil verwachten.'

Het artikel `Ga nou eerst op waterdieet'(Z, 3 april) illustreert de ongewenste en riskante situatie waarin de gezondheidszorg in Nederland anno 2004 is beland. Natuurlijk is het helemaal niet moeilijk krantenpagina's te vullen met verhalen en ervaringen van mensen die tevreden zijn en baat zeggen te hebben gevonden in het alternatieve circuit. Afgezien van ongeneeslijk en terminaal zieken gaan veel kwalen en ongemakken zonder behandeling ook wel over. Door somatisatie en medicalisering van tegenslagen, teleurstellingen en niet-vervulde verwachtingen is het hebben van klachten vaak een rechtvaardiging van het onvermogen de moeilijkheden des levens het hoofd te bieden. Een groot deel van de zogenaamde successen van alternatieve genezers berust op het placebo-effect, maar dat kun je als arts niet aan de patiënt verkopen.

Meermalen vroegen patïenten met ongeneeslijke kanker in mijn huisartspraktijk destijds mijn toestemming Moerman te raadplegen. Ik heb daar nooit bezwaar tegen gemaakt omdat ik zeker wist hen toch weer te moeten behandelen als zij in het terminale stadium niet meer in staat waren naar hem toe te gaan. Ook van homeopathie als behandelwijze bij een goed gediagnosticeerde ziekte heb ik in mijn 33-jarige praktijk als huis- en bedrijfsarts nimmer enig resultaat gezien.

Dat leken in hun angst en onzekerheid zich het alternatieve circuit begeven kan ik mij voorstellen, maar dat artsen met een wetenschappelijke opleiding van acht jaar zo gemakkelijk het fundament van hun beroep verloochenen is haast niet te begrijpen. Blijf uit de buurt van een reumatoloog die aan je ogen kan zien of je paranormaal bent. Hij krijgt van zijn beroepsgenoten wel veel kritiek, ze vinden dat hij onzin uitkraamt, maar hij wordt niet geroyeerd als lid van de reumatologenvereniging. Deze softe benadering zie je ook bij de andere beroepsverenigingen: De KNMG is het met de alternatievelingen eigenlijk niet eens, maar past geen sancties toe en ook het NHG (Nederlands Huisartsen Genootschap) stelt zich terughoudend op.

Wat betreft de wettelijke bescherming van de individuele gezondheidszorg zijn wij terug bij af. De Wet-BIG heeft de klok teruggezet tot vóór 31 mei 1865!