Op Vinkenslag is iedereen familie van elkaar

Woonwagenbewoners van het kamp Vinkenslag in Maastricht blokkeerden gisteren enkele uren de A2. Een burgemeester die de wet wil handhaven had hen tot het uiterste getergd.

Klokslag zes uur, gisteravond. In zijn chique woonwagen op Vinkenslag kijkt een 61-jarige kampbewoner met zijn vrouw en 42-jarige zoon naar de Maastrichtse burgemeester G. Leers, die voor RTL Nieuws terugblikt op de blokkade van de A2. In de kraakheldere woonkamer staan veel porseleinen beeldjes op bijzettafeltjes. De badkamer heeft vergulde kranen en een bubbelbad. De bewoners reageren hoofdschuddend als Leers vertelt dat de kampers die morgen autowrakken en brandende banden op straat hadden gegooid om de weg te versperren. ,,Autowrakken? Waar dan?'' En als Leers daaraan toevoegt dat ,,we'', vóórdat de mobiele eenheid (ME) om half elf arriveerde, ,,eerst driekwart uur goed overleg'' hebben gehad, springt de eigenaar van zijn stoel op.

,,Ziet u, dat is nu precies Leers, juffrouw, meneer'', zegt hij. ,,Er is niet één lucifer aangestoken. Leugens. `Goed overleg'? Wij wilden dat hij zelf zou komen, maar hij kwam niet. Dat durft hij niet, hij gaat geen man-tot-man gesprek aan met ons, maar verschuilt zich op een persconferentie.''

Nee, ze willen niet met hun naam in de krant, zeker niet nadat Leers in hetzelfde nieuwsbulletin ferm aankondigt dat hij de schade – in elk geval die van de schoonmaak van de snelweg A2 – via de rechter wil verhalen op de boosdoeners. Wies Lutgens-Scheffer wil dat wél. Op Vinkenslag, waar tegen de avond kinderen op scootertjes rondrijden tussen de overal geparkeerde auto's-met-een-deukje, meldt de woordvoerder van het woonwagenkamp dat de bewoners ,,de streken'' van Leers en de zijnen ,,helemaal zat'' zijn.

,,Vorig jaar deed de ME hier een inval'', vertelt ze op straat, leunend tegen een blinkende BMW met Duits kenteken. Een geblondeerde vrouw die bezig is met een tuinslang komt er ook bij staan. Wies Lutgens is haar tante. ,,Er werden een paar wietplanten gevonden, wat in talloze burgerwijken óók gebeurt, zonder dat het in de krant komt. Héél Nederland moest weten dat er bij ons iets mis was. Dit is een bedrijventerrein. Door negatieve reacties is de autohandel zeker 80 procent achteruitgegaan. Over ons is nog nooit iets goeds gezegd.'' Leers en de zijnen lieten ons even met rust, vervolgt ze, ,,toen begonnen ze over onze BTW. Vervolgens over onze bouwvergunningen.''

Alle kampbewoners vertellen dezelfde verhalen. Het gaat over ,,een vrouwtje'' dat haar vierde kind kreeg en dus ,,een nieuwe bijbouw'' aan haar woonwagen wilde toevoegen. ,,Denk je dat het stadhuis daarvoor een vergunning gaf?'' Discriminatie! Een burger mag zijn huis wél uitbreiden, of hij krijgt een grotere woning. En wat te zeggen van die vrouw in haar rolstoel, op een naburig kampje. Die liet een golfplaten afdakje maken om in de schaduw te kunnen zitten. Afbreken, riep de gemeente. ,,Een jongen had bij zijn wagen zó'n klein volièrke gebouwd. Krijgt hij 5.000 euro boete als hij het niet weghaalt!''

Wies Lutgens vindt het ,,een schande'' dat bewoners, wier wagen aan vervanging toe is, niet snel ruim baan krijgen. ,,Hun houten huis rot na een aantal jaren, zo simpel is het. Leers heeft makkelijk praten, zijn woning is van steen. Hij begrijpt ons niet.'' De burgemeester ,,bedreigt'' de kampers, vindt ze. ,,Is het niet te gek dat twee keer per week helikopters boven Vinkenslag vliegen met camera's, zodat sommigen van ons barsten van de koppijn? En dat de politie hier 's nachts patrouilleert?'' Dat alles, vertelt Lutgens-Scheffer, leidde tot de blokkade van gisterochtend.

Binnen een uur viel de beslissing daarover, herinnert ze zich. Bewoners van kleine kampen in de buurt, ,,ja zelfs uit Holland'', sloten zich aan. Het materiaal voor de versperring was zo gevonden. ,,Daar was óók vuilnis bij dat door Maastrichtse burgers bij ons kamp wordt gedumpt'', aldus Lutgens. Ja, de spandoeken waren ,,pittig'': `We leven weer in de jaren '40-'45' en `Leers, we zijn óók mensen, dieren leven in een kooi'. ,,We worden afgeschilderd als moordenaars. Leers kleineert ons. Met zijn voorgangers konden we praten, die hielden zich aan hun woord. Leers stopt je stront in je mond, met honing er omheen.''

De woonwagenbewoners van Vinkenslag zeggen te ,,betreuren'' dat ze `de burgerbevolking' last hebben bezorgd. Maar Lutgens zegt ook positieve reacties te hebben gehad. ,,Een bakker in de file gaf ons gebak. Van buurtbewoners kregen we koffie.''

De eigenaar van de chique woonwagen zegt dat een deel van de Maastrichtse bevolking ,,op onze hand'' is. ,,In de kleine dertig jaar dat Vinkenslag bestaat, zijn er misschien zes bewoners gearresteerd'', vertelt zijn zoon. De vader weer: ,,Leers wil ons uit elkaar spelen, maar wij blijven samen. Er zijn er hier geen twee die geen familie zijn!'' Het komt bijna niet voor dat iemand verhuist naar buiten het kamp, en ,,als ze gaan dan willen ze weer terug''. ,,Mijn vader, grootvader, diens vader en ga zo maar door, allemaal woonden ze met hun grote, katholieke gezinnen in een wagen. Vroeger trokken we nog rond, gingen we lompen en konijnenvellen langs de deuren halen. Die tijd bestaat helaas niet meer.''

En wat doen we mis?, vraagt hij. Zeker, toen ze bij die inval hier hennepkwekerijen aantroffen, waren er mensen in overtreding. Maar dat waren er een paar. En alle vierhonderd bewoners krijgen het op hun brood. ,,Onder alle koren zit kaf. Als-ie mij moet hebben, moet-ie mij pakken. Dan moet-ie hullie met rust laten.'' Problemen met de fiscus? ,,Wij betalen drie procent omzetbelasting'', zegt de vader. ,,Dat is afgesproken.'' Te weinig? Welnee. ,,Vergeet niet dat we geen aftrekposten mogen opvoeren.'' De zoon: ,,Leers wéét dat we hier staangeld betalen. Maar dat zegt-ie niet. Hij zegt: Ze betalen niks. Een paar maanden geleden heeft hij hier in de boekhouding gekeken. Alles was goed.''