`In de komende jaren planten we bij een aantal grote steden in het land smulbossen aan'

Zijn we al uitgelachen over het smulbos?

Je hóórde buikkrampgeluiden door de columns en weblogs van Nederland trekken en toen werd het stil. Akelig stil.

De Stichting Waarde (een samentrekking van Waard en Aarde) uit Beek had bedacht dat allochtonen uit streken afkomstig zijn waar aldoor iets eetbaars aan de bomen hangt. ,,Uit ons project kwam naar voren,'' aldus Thomas van Slobbe van de Beekse Stichting, ,,dat allochtoonse mensen de weg naar het bos nog niet helemaal hebben gevonden.'' Een rampzalige toestand. Contact met de natuur acht de stichting ,,van essentieel belang voor integratie en inburgering''.

Hoe stuur je allochtoonse mensen een bos in met louter saaie siergewassen? Door her en der bossen met noten- en vruchtenbomen aan te planten. Door royaal te zijn met bessenstruiken. De stichting Waarde ontvangt 150.000 euro subsidie van het ministerie van VROM voor projecten ,,om allochtonen meer te betrekken bij natuur en milieu''. Dan is een smulbos snel bedacht.

Ik zou het jammer vinden als met de buikkramp ook het woord was verdwenen. Smulbos. 't Is prachtig. Een harig dameskruis met aangekleefde beffer zie je voor je, maar onmiddellijk volgen de lachgarage, de snoepvijver, de schaterwijk. Ga je mee naar het smulbos? Morgen is het smulbosdag!

Lieve taal.

Hoe kan zo'n soepele taal het eigendom zijn van zo'n eikenhouten volk? Blindelings worden door de Hollanders onechte doelen bij echte subsidies gezocht, ze laten lach en kritiek wegebben en ploegen onverstoorbaar verder. Niet het idee van een smulbos is het probleem, het probleem is de stilte na het idee. Smulbossen zullen er komen.

In de vloedgolf van onzin die Nederland heet spartelt af en toe iemand tegen de stroom in. Hij worstelt. Men ziet hem worstelen. Hij komt nooit meer boven.

Vooral het beeld van politici die stroomopwaarts een beetje mopperen – af en toe, voor de schijn – en zich gewillig stroomafwaarts laten meevoeren blijft op het netvlies hangen. Ze zijn dol op discussie, beweren ze. Zwakke plekken moeten blootgelegd. Onzin moet aan de kaak gesteld. Eerlijk dienen we te zijn en hard. Het klinkt mooi. Het is goed bedoeld en het zal wel. Pas echt mooi zou het zijn als de onzin ietwat werd afgeremd. De onzin dendert onverminderd door.

Alles in Nederland is aan revisie toe, het politieke bestel en de maatschappelijke structuur, de instituten en de omgangsvormen, en wat rolt eruit? Het smulbos.

VVD-Kamerlid Fadime Örgü is boos. Ze zit in het bestuur van de pas opgerichte stichting Tema, die samen met Natuurmonumenten vooral de Turkse gemeenschap bij de natuur wil betrekken. Ze voelt zich beconcurreerd door de stichting Waarde.

Goeie Fadime! Zij begrijpt hoe het in Nederland werkt. Opkomen voor je zelf. Zuiltjebouwen. Het is passend voor een VVD-Kamerlid om zó grondig in te burgeren. Nu haar smulturkse mensen nog.