Tekenen in de trein

Ontwerpster Barbara de Ru won de Robijn Fashion Award en droomt nu van een eigen modebedrijf met meerdere collecties.

Na de havo wist Barbara de Ru (23) niet zo goed wat ze wilde gaan doen. Eigenlijk wilde ze net als haar vader en oudste broer de advocatuur in, maar daarvoor moest ze eerst haar vwo-diploma behalen. ,,En daar had ik geen zin in. Ik wilde weg uit Herveld, het dorp waar ik woonde.''

Ze besloot een `oriëntatiejaar' te volgen op de Vrije Hogeschool in Zeist. De Ru woonde op kamers in Zeist en ging elk weekend naar haar ouders in Herveld. Door al dat gependel kwam ze op een idee. ,,Op de een of andere manier was ik altijd aan het tekenen in de trein. En het waren altijd kleren die ik maakte.'' En voor een docente op de Vrije Hogeschool die net zwanger was, bedacht De Ru alvast zwangerschapskleding. ,,Ik heb een hele collectie voor haar getekend.''

Na het jaar in Zeist koos ze voor het Amsterdam Fashion Institute (AMFI) van de Hogeschool van Amsterdam. In 2002 liep ze stage bij het kledingconcern Hennes & Mauritz (H&M) in Stockholm. ,,Ik had eigenlijk zelf al een stage geregeld in Canada, bij een klein bedrijfje dat T-shirts ontwerpt.'' Dat ze een Canadees vriendje had, speelde mee. Maar toen sprak ze iemand die stage had gelopen bij H&M; hij had het er erg naar zijn zin gehad. ,,H&M is een erg groot bedrijf. Voor mijn gevoel zou ik daar gemakkelijker kunnen switchen en beter mijn eigen pad kunnen bewandelen dan bij een klein bedrijf.'' Ze liet haar stageplek in Canada aan haar huisgenoot en vertrok naar Stockholm.

Haar inschatting dat ze gemakkelijk haar eigen weg zou kunnen kiezen, bleek te kloppen. Ze begon op de damesafdeling. Zelf iets ontwerpen was er daar niet bij. ,,Toen ze mij vroegen een technische tekening te maken, deed ik dat heel snel en veranderde enkele dingen aan het ontwerp.'' Toen De Ru hoorde dat een medewerkster op de kinderafdeling het erg druk had, vroeg ze haar chef om een overplaatsing. Op de kinderafdeling ontwierp ze accessoires voor kinderen. En omdat het goed ging, mocht ze zich ook ontfermen over de kledinglijn Divided. ,,Daar komen eigenlijk geen stagiairs.''

In haar vier maanden lange stageperiode maakte ze zo'n vijftig ontwerpen. Nog steeds ziet ze mensen lopen in haar creaties. ,,Een meisje van mijn opleiding droeg laatst een jas die ík had ontworpen. Echt een kick gaf dat. Maar ik heb die jas zelf niet zien hangen; die collecties bij H&M worden zo snel vernieuwd.'' Ze mocht bij H&M blijven. Het concern wilde haar graag houden. ,,Maar ik wilde eerst afstuderen.''

Terug in Nederland nam haar loopbaan een andere wending. De Ru studeerde cum laude af en werd genomineerd voor de toonaangevende Robijn Fashion Award. In de zomer van 2003 nam ze deel aan workshops en in oktober volgde de uitreiking. De Ru won de publieksprijs. Ze mag daarom de nieuwe collectie van de Bijenkorf ontwerpen, die in september in de winkel hangt. Daarnaast volgt ze momenteel een mastersopleiding. ,,Eigenlijk wilde ik dit jaar gewoon geld gaan verdienen, maar toen ik werd gevraagd voor de mastersopleiding, waaraan dezelfde docenten verbonden zijn als aan de workshops, vond ik niet dat ik die kans moest laten passeren.'' De Ru moet daarom nog even rondkomen van de maximale lening van de Informatie Beheer Groep.

Waarom slaan haar ontwerpen aan bij een breed publiek? ,,Ik heb een duidelijke collectie. Ik houd van detail en schoonheid en je ziet aan de kleding dat er uren werk in zit. Het zijn eigenlijk een soort kunstwerkjes. Maar de kleding is ook makkelijk draagbaar. In India, waar ik onlangs was voor een presentatie, begrepen ze tenminste ook hoe het aan moest.''

Het liefst zou De Ru haar eigen kledinglijn opzetten. Na haar mastersopleiding wil ze dat gaan proberen. ,,Ik ben nog jong en superenthousiast. Ik heb dan wel weinig ervaring, maar ik heb ook geen hypotheek of kinderen.''

Haar droom is een eigen bedrijf, met veel werknemers. ,,En meerdere collecties naast elkaar.'' Terug naar H&M kan altijd nog. ,,Maar ik denk dat ik al verder ben. Niet dat ik daar te goed voor ben, maar ik wil een andere richting op.'' De advocatuur is geen reële optie meer. ,,Mijn concentratie is te slecht om uren achter de boeken te zitten. En bij het opzetten van mijn eigen kledinglijn zal ik nog genoeg met de wet te maken krijgen.''

Dit is een wekelijkse rubriek over mensen die vooruitkijken naar of terugblikken op hun loopbaan.