Buffett moet blijven

Activistische aandeelhouders zijn over het algemeen een positieve kracht op de financiële markten. Maar de recente heisa bij Coca-Cola duidt erop dat aandeelhoudersactivisme, als het op orthodoxe wijze wordt toegepast, ook ronduit belachelijk kan zijn. De aandeelhouders van Coca-Cola worden onder meer door de invloedrijke beleggingsadviseur Institutional Shareholder Services opgeroepen om Warren Buffett, de belegger die wordt gezien als een van de rijkste mannen ter wereld, uit de raad van bestuur te wippen.

Buffett is lang genoeg bij Coca-Cola om door te kunnen gaan voor een vast meubelstuk in de bestuurskamer, en tijdens zijn zittingsperiode heeft het bedrijf het op de beurs niet altijd even goed gedaan. Voor een deel is dat het gevolg van het feit dat steeds minder mensen geïnteresseerd zijn in zoete drankjes. Maar het bestuur van Coca-Cola heeft ook een aantal spectaculaire fouten gemaakt, van het recente schandaal over het bromidegehalte in flesjes Dassani-water in het Verenigd Koninkrijk tot de ernstiger problemen bij de Europese activiteiten een paar jaar geleden, die de toenmalige topman Doug Ivester zijn baan hebben gekost.

Daar staat tegenover dat de hand van Buffett onmiskenbaar aanwezig was in een aantal goede besluiten van Coca-Cola, waaronder het gedwongen vertrek van Ivester als gevolg van zijn slechte aanpak van de voorlaatste crisis in Europa. De beslissing om aandelenopties als onkosten te boeken, lang voordat de rest van het Amerikaanse bedrijfsleven dat ging doen, draagt eveneens de signatuur van Buffett. En het is moeilijk te geloven dat Buffett geen rol heeft gespeeld bij het besluit van de raad van bestuur om de nieuwe topman buiten het bedrijf te zoeken – hoe onfortuinlijk dat ook mag zijn voor de voornaamste interne kandidaat, Steven Heyer.

Dat besluit duidt erop dat de raad van bestuur de belangen van de aandeelhouders laat prevaleren boven de verlangens van het management. Gezien de problemen met Dassani in het Verenigd Koninkrijk en het daaropvolgende uitstel van de lancering van het product elders in Europa, zijn de bedenkingen tegen Heyer, die tevens uitvoerend directeur is, misschien terecht. Maar het voornaamste punt is dat het geld van Coca-Cola ook het geld van Buffett is. Als de grootste aandeelhouder van Coca-Cola, via zijn beleggingsmaatschappij Berkshire Hathaway, komen de belangen van Buffett overeen met die van de minderheidsaandeelhouders.

Beleggers kunnen goede redenen hebben om veranderingen te willen bij Coca-Cola, zoals het gebruik van niet op de balans voorkomende werkmaatschappijen. Maar de bezwaren tegen Buffett – dat er mogelijk sprake zou kunnen zijn van belangenverstrengeling tussen Berkshire en Coca-Cola, of dat Buffett als toezichthouder heeft toegestaan dat accountants werden ingehuurd voor consultancyactiviteiten – wegen niet op tegen zijn staat van dienst als verdediger van de aandeelhoudersbelangen bij het bedrijf. Een stem tegen Buffett is een stem voor zelfkastijding, en niet voor verstandig beleggen.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld.