Bloemen van de baas

Morgen, de derde donderdag van april, is het weer secretaressedag. Zijn er nog bazen die zelf de bloemen kopen?

Maria Cornelissen (50), secretaresse van het college van burgemeester en wethouders van Naarden, is van het sportieve type. Slank, blond, snel in haar bewegingen. En dat is maar goed ook, want de burgemeester van Naarden is zéér dynamisch. Het is Peter Rehwinkel, voorheen Kamerlid voor de PvdA. Hij zit er sinds 1 februari. In een uur tijd laat hij Maria drie keer nieuwe gasten van beneden ophalen, in het gebouw aan de overkant een fotocamera zoeken, een paar stoelen pakken, nog een paar stoelen pakken, een foto van hem en zijn gezelschap maken, ,,doe er voor de zekerheid nog maar één'', en dan gaat de telefoon ook nog steeds. Peter Rehwinkel presenteert wel zelf de blikjes water en frisdrank – maar die stonden al klaar, op een blaadje. ,,Ik ben graag dienstverlenend'', zegt Maria Cornelissen.''

Ze doet dit werk nu vier jaar, fulltime. Daarvoor zat ze bij de gemeente Huizen als registrateur, ,,dan beheer je de documentenstroom'', en daarvoor was ze de oppasmoeder van de kinderen van de juf van háár kinderen. Ze dacht dat ze het in Naarden rustiger zou krijgen. Maar het werd drukker. Ze beheert, samen met twee parttime collega's, vijf elektronische agenda's. Ze ziet alle e-mails die tussen het college en de ambtenaren heen en weer gaan. Ze luistert naar de burgers die bellen met klachten. ,,En de bewoners van Naarden zijn mondig'', zegt ze. ,,Ze vragen direct naar de burgemeester of een van de wethouders.''

Vorige week werd een van de andere secretaresses veertig, Maria Cornelissen had het college erop geattendeerd. ,,Vorig jaar kreeg ze een flesje wijn'', zegt ze. ,,Maar ze drinkt helemaal geen wijn. Dus ik vroeg of ik wat anders mocht voorstellen.'' Ze kocht veertig Leonidas-bonbons, van de soort die haar collega zo lekker vindt. ,,En toen kwam het hele college even uit de vergadering om haar te feliciteren.'' Voor haar eigen verjaardag waren er bloemen. Maar wie dat geregeld had, weet ze niet. ,,Dat ga je ook niet vragen.''

Wat verwacht ze op secretaressedag? ,,Twee jaar geleden had de gemeentesecretaris voor een zakje met snoepjes op ons bureau gezorgd.'' En vorig jaar? ,,Toen was er niets. Eerlijk gezegd heb ik er niet bij stilgestaan. We doen allemaal ons werk. Er is ook geen burgemeesterdag.'' Voor Maria Cornelissen is secretaressedag net zoiets als moederdag: goed voor de omzet van winkeliers. ,,Dat zei mijn moeder altijd.'' Ze is Amsterdamse. Meteen daarna zegt ze: ,,Toen de kinderen klein waren, vond ik moederdag heel leuk. Dat ze op school speciale dingen voor je maken. En dat ze er zelf dan zo opgewonden over zijn.''

Leonoor Oskam (33), secretaresse bij het advocatenkantoor Nauta Dutilh, ziet er uit zoals beroepsgenoten van haar in films eruit zien. Lang haar, donkere ogen, een crèmekleurige bustier onder een strak broekpak. Ooit studeerde ze zelf een jaar rechten, ze deed een jaar hbo jeugdwerk en een jaar heao, ze had een internetbedrijfje. Daarna ging ze naar Schoevers. Zes jaar zit ze nu bij Nauta Dutilh, ze werkt voor Joan van Marwijk Kooy, die een praktijk in ondernemingsrecht heeft, maar sinds vier jaar bestuursvoorzitter is.

Nauta Dutilh is een bedrijf met bijna duizend mensen. ,,Dat is het leukste van mijn werk'', zegt Leonoor Oskam, ,,dat ik betrokken ben bij de hele bedrijfsvoering, bij alle interne processen.'' Moeilijk is het niet, vindt ze. Wel heel druk. Ze heeft met Joan van Marwijk Kooy de afspraak dat ze twee keer per week een halfuur werkoverleg hebben. Maar vaak komt dat er niet van. ,,Het is vaak ook niet echt nodig. Ik werk zelfstandig.'' Hij legt het werk op haar bureau. En als het klaar is, legt zij het weer op zijn bureau.

Leonoor Oskam zegt dat Joan van Marwijk Kooy goed in de gaten houdt of het té druk voor haar wordt. ,,Dan geeft hij een deel van het werk aan iemand anders. Of hij wacht tot het beter uitkomt.'' En nog belangrijker: ,,Hij geeft complimenten.'' Ook op secretaressedag? Leonoor Oskam lacht. Ze zegt: ,,Op secretaressedag krijgen we van Personeel & Organisatie een cadeautje, met een brief erbij van het bestuur. Een zilveren kandelaar, of een sporttas, of een picknickset.'' Vindt ze het belangrijk? ,,Het hóeft niet per se. Het is ook geen advocatendag. Maar ik vind het leuk dat er aan ons wordt gedacht.''

Er zijn bazen, zegt ze, die hun secretaresse ook nog zelf bloemen geven. Zij krijgt ze alleen als ze 's morgens ,,bedankt voor de bloemen'' zegt. ,,Dan vraagt hij: hoezo? En dan zegt hij: o ja, o ja.'' Maar aan haar verjaardag denkt Joan van Marwijk Kooy altijd. Vorig jaar gaf hij haar een cd. Dit jaar waren het bonnen. ,,Hij had ze zelf gehaald, dat was de persoonlijke noot.'' Zij koopt voor hem ook een cd als hij jarig is. De laatste keer was het No Angels, van Dido.