Keuzes betalen zich uit bij Oranje Zwart

Na twee zaaltitels bemachtigden de hockeyers van Oranje Zwart uit Eindhoven gisteren ook de Europa Cup II. ,,En nu stap vier: de landstitel.''

Daadkracht is zijn handelsmerk. Dus wat deed Joop Veelenturf toen gisterochtend bleek dat de Europa Cup II-bokaal kennelijk nog rondzwierf op het hoofdkantoor van de Europese hockeyfederatie (EHF) in Dublin? ,,Zelf maar even een beker geregeld'', grijnsde de voorzitter van de commissie tophockey van Oranje Zwart een paar uur later.

En zo kreeg OZ-aanvoerder Piet-Hein Geeris gistermiddag een trofee in handen gedrukt die in weinig leek op het oorspronkelijke model. Het kon de pret niet drukken na een teleurstellende finale (2-2) en de daaropvolgende strafballenzege (4-2) op het stugge Cannock uit Engeland. Het nalatige optreden van de EHF illustreerde de scheefgroei binnen het hedendaagse hockey: voortschrijdend professionalisme in de top versus amateurisme bij het bestuurlijk kader.

Dat laatste geldt niet voor OZ. Integendeel: als één club de zaken serieus aanpakt, dan is het de trendsetter uit Eindhoven wel. Het was gisteren dan ook geen toeval dat de thuisclub, zonder ook maar een moment te imponeren, in de slotminuut alsnog een strafballenserie afdwong dankzij een frommeldoelpunt van Teun Rohof.

,,OZ heeft indertijd keuzes durven maken en plukt daar nu de vruchten van'', meende Maurits Hendriks, de bondscoach van Spanje die gisteren kennismaakte met ,,waarachtig de eerste skybox in het hockey''.

Daar verzamelde zich gisteren, op de slotdag van het vierdaagse toernooi, de trouwe geldschieters van de vice-landskampioen. Maar vrolijk werd het gezelschap slechts van de eendenlever, en niet van hetgeen zij op het veld voorgeschoteld kregen.

Wie zo matig speelt, moet straks in de play-offs om de landstitel het ergste vrezen, beweerde voorzitter Rob van der Horst dan ook. ,,Ik mag het niet te hard roepen, maar zo zie ik het toch echt.''

Trainer-coach Roger van Gent deelde die mening niet. Het was dan weliswaar niet verheffend wat zijn ploeg had laten zien, maar: ,,Slecht spelen en toch winnen is ook een kwaliteit. Voorin zijn we nog te passief, zowel aanvallend als verdedigend. Maar vergeleken met twee jaar geleden, toen we deze prijs ook wonnen, staat er nu een stabiele eenheid in het veld, die én minder kwetsbaar is én een duidelijke hiërarchie kent.''

Als excuus voor de fletse vertoning kon Van Gent bovendien aanvoeren dat zijn fysiek toch al gehavende selectie een overlevingstocht had moeten voeren in groep A, met geduchte tegenstanders als het Spaanse Club Egara en het Poolse Pocztowiec. ,,Halve nationale teams, net als die Engelsen vandaag, dus laat niemand nu beweren dat deze prijs niets voorstelt'', meende assistent Toon Siepman.

Van Gent en Siepman zochten de voorbije maanden bewust de strijd op. Terwijl veel clubs uit de hoofdklasse de zaal niet of nauwelijks serieus namen, ging Oranje Zwart op volle oorlogssterkte de hal in. Succes heeft een aanstekelijke werking, weet het feilloos op elkaar ingespeelde duo sinds hun dagen bij Den Bosch.

Bovendien scherpt de overdekte variant zowel de technisch-tactische vaardigheden als de mentale weerbaarheid aan.

Van Gent en Siepman kregen wat zij beoogden: prolongatie van de landstitel en promotie naar de A-divisie van het Europese zaalhockey. Gisteren volgde stap drie in het zorgvuldig uitgedokterde vierstappenplan.

,,En nu stap vier: de landstitel'', sprak doelman Josef Kramer op strijdvaardige toon.

OZ's derde prijs in drie maanden betekende ook een morele opsteker voor de coach, die zich vorig najaar als een kleine jongen in de hoek gezet voelde toen de bond op zoek moest naar een nieuwe bondscoach.

Vooral voorzitter André Bolhuis' opmerking als zouden ,,in Nederland geen goede kandidaten voorhanden zijn'' sneed Van Gent dwars door de ziel. ,,En dat geldt niet alleen voor mij. Die woorden zijn een klap in het gezicht van iedere ambitieuze en zichzelf respecterende hockeycoach in Nederland. Ik kan mij prima vinden in de keuze voor Walsh, daar niet van, maar de argumentatie van de bond is een lachertje.''

Vraag is of de huidige koploper in de hoofdklasse, na het puntverlies van Den Bosch en Pinoké op zaterdag nu al zeker van de nacompetitie, bestand is tegen de rol van favoriet.

Siepman deed gisteren vooral zijn best om naaste belager KZ (één punt achterstand) naar voren te schuiven als de te kloppen ploeg. Al ontkwam de strateeg uit Vught toch niet aan de constatering dat ,,wij zeker op mentaal vlak een enorme sprong hebben gemaakt''.

Tekenend voor die mentale omslag was gisteren het doortastende optreden van Xavier Reckinger. Met zijn gemiste strafbal stond de flegmatieke Belg vorige maand, bij het olympisch kwalificatietoernooi in Madrid, aan de basis van de uitschakeling van de `Rode Duivels'. Gisteren wilde hij per se de laatste strafbal nemen, en deed de verdediger wat hij in Spanje naliet: scoren.

,,Hij wist: als ik 'm nu niet neem, wordt het een trauma'', sprak Siepman naderhand vol lof. ,,Dat wilde hij voorkomen, en dat tekent zijn klasse.''