Erkel aan de bal

De telefoon van Sjaak gaat, hij slaapt half. Een vriend aan de lijn.

,,Hallo Sjaak. Arjan is vrij! Hij komt naar Nederland.''

Sjaak heet eigenlijk Jacko, Jacko van Ast, maar zijn voetbalvrienden noemen hem allemaal Sjaak. Hij is de secretaris van de amateurs van voetbalclub Excelsior in Rotterdam. Hij heeft jaren met de ontvoerde Arjan Erkel gevoetbald bij de club, Sjaak en Arjan zijn al lang vrienden.

Ze speelden samen in de lagere elftallen van Excelsior: het tweede, het derde, het vierde. Sjaak van Asten over Arjan Erkel, de voetballer: ,,Hij had altijd een goede mentaliteit in het veld. Nooit ouwehoeren, de scheids was de baas. Hij maakte makkelijk vrienden. Je kon nooit boos op 'm worden. Daarom had ik ook lang vertrouwen in een goede afloop, juist vanwege zijn mentaliteit. Nu blijkt dat hij zelfs met die ontvoerders een goede band had. Zo is Arjan.''

Sjaak stond op eerste paasdag op Rotterdam Airport tussen de camera's van de pers te wachten op zijn vriend. Het windjack hoog gesloten, de kaalgeschoren kop fier omhoog. In de verte zag hij Arjan uit het vliegtuig stappen en zijn familie omhelzen. Sjaak: ,,Ik had wel door het hek heen willen springen. Je wilt 'm toch tegen je aandrukken.''

Dan stapt Arjan Erkel totaal onverwachts door de douanesluis van het vliegveld. Hij herkent zijn vriend tussen de pers. ,,Goedenavond. Hé Sjaak!''

Voetbaljongens onder elkaar.

Sjaak was destijds aanvoerder van het elftal van Excelsior. Arjan Erkel speelde afwisselend rechtsback en rechtshalf. Sjaak: ,,Hij wilde liever aanvallen. Ik weet nog, ik had hem weer eens back gezet en laat hij nou net in die wedstrijd scoren. `Zie je wel, zie je wel!', riep Arjan dan. Hij kon mooi juichen. Met één hand omhoog, à la Shearer van Newcastle United ja, zo rende hij dan heel hard terug naar de eigen helft. We waren geen toppers. Arjan was geen afgetrainde jongen in die tijd, hij kreeg zelfs een buikje. Na de wedstrijd hield hij ook van een biertje.''

Sjaak heeft de afgelopen maanden contact gehouden met de familie. Hij moest vanwege de onderhandelingen zijn mond houden tegen iedereen. Sjaak belde soms het 06-nummer van Arjan Erkel. ,,Zijn telefoon ging gewoon over. Dat hebben ze daar in Rusland tijdens de zoekacties niet gebruikt. Verdacht, zo kun je iemand toch gemakkelijk traceren tegenwoordig. Vannacht heb ik nog een half uur met hem gebeld. Hij was tot half vier doorgegaan met feesten bij zijn ouders, terwijl hij er verzwakt uitzag, hij was achttien kilo afgevallen. Hij is sterk, Arjan. Ik zei nog dat hij met dit figuur zo de spits in kon.''

Suzana, de vrouw van Sjaak van Ast, komt uit Macedonië. Arjan Erkel is daar nog helemaal met een ouwe wagen heen gereden voor de bruiloft. Suzana en Arjan klikken goed. Ze hebben elkaar gisteren ook gesproken. Sjaak: ,,Arjan houdt van reizen. Dan kwam hij terug op de club met verhalen uit Oeganda, over kinderen die met een krantenprop moesten voetballen en dat wij hier met de mooiste ballen speelden.''

Met zijn vader en moeder heeft Arjan Erkel jaren in Rotterdam gewoond. Zijn ouders zijn verhuisd naar Zeeland, Arjan bleef in Rotterdam. Het was niet voor niets dat hij, meteen na aankomst op het vliegveld, na een kort praatje voor de pers, zei: ,,Feyenoord heeft helaas gelijk gespeeld.''

Twintig maanden gijzeling en dan beginnen over het gelijkspel tussen Ajax en Feyenoord. Arjan Erkel weet nog niet eens dat Dirk Kuijt bij Feyenoord in de spits staat. De transfer had plaats in de periode dat hij gevangen zat.

Op het vliegveld vielen Sjaak en Arjan in de paasnacht in elkaars armen. De oude aanvoerder en de rechtsback waren even in een overwinningsroes. Waar een potje voetbal op laag niveau al niet goed voor is.